به گزارش خبرگزاری تسنیم، امیرحسین سمیعی، آهنگساز قطعه «وداع» در رویداد روایت بدرقه که در خانه روزنامه نگاران شهر برگزار شد، با بیان اینکه «مقاومت» بزرگترین هدیه الهی و ریشه ماندگاری ایران است، گفت: از ماهها پیش و بدون هیچ سفارش رسمی، ساخت این اثر را آغاز کرده بودم؛ اثری که به گفته او با همراهی دهها نوازنده، از جمله هنرمندان ارمنی ایران، شکل گرفت تا در شأن مراسم وداع با رهبر شهید باشد.
مقاومت؛ درختی که ایران را پایدار نگه داشته است
سمیعی در برنامه «روایت بدرقه» با اشاره به مفهوم مقاومت در فرهنگ ایرانی اظهار کرد: ما یک هدیه الهی داریم و آن مقاومت است؛ درختی که میتوان آن را «سرو ایران» نامید. اگر تاریخ را مطالعه کنیم، میبینیم که این مرزها با ایستادگی و ایثار حفظ شدهاند و وطن با همین مقاومت پایدار مانده است.
وی افزود: زیباترین جلوه این فرهنگ را در دفاع مقدس و همچنین در این روزها دیدیم؛ روزهایی که احساس میکنم همگرایی کمنظیری میان برگزارکنندگان مراسم و مردم شکل گرفته و لحظهبهلحظه بر شکوه این آیین افزوده است.
«وداع»؛ اثری که ماهها پیش از مراسم متولد شد
این آهنگساز درباره شکلگیری قطعه «وداع» گفت: از اسفندماه، بدون اینکه سفارشی در کار باشد، احساس کردم اتفاق بزرگی در پیش است و باید موسیقیای ساخته شود که در شأن آن باشد. بنابراین کار را آغاز کردم، تنظیم انجام شد و تمام این ماهها تنها به یک لحظه فکر میکردم؛ اینکه خدا توفیق بدهد اثری ساخته شود که شایسته این مراسم باشد.
وی ادامه داد: زمانی که این اثر در مصلی پخش شد، احساس کردم لطف خدا شامل حالم شده است. تمام تلاش من این بود که موسیقی در قواره آن شخصیت تاریخی و درخت استوار مقاومت قرار بگیرد و وقتی حال مردم را دیدم، احساس کردم این موفقیت بیش از آنکه حاصل توان من باشد، لطف الهی بوده است.
همراهی 90 نوازنده و هنرمندان ارمنی
سمیعی با اشاره به روند تولید این اثر گفت: در همان روزها یکی از دوستانم از قرارگاه امام مجاهد با من تماس گرفت. قرار بود درباره موضوع دیگری صحبت کنیم، اما وقتی از ساخت این قطعه گفتم، همراهیها آغاز شد.
وی افزود: صداوسیما با حضور 90 نوازنده بلافاصله پای کار آمد، تمرینها آغاز شد و همه با تمام وجود برای تولید این اثر تلاش کردند. همچنین یکی از مجموعههای شهرداری تهران نیز در مراحل ضبط همکاری ارزشمندی داشت.
این آهنگساز با قدردانی از هنرمندان ارمنی ایران اظهار کرد: محبت ارامنه ایران موضوعی است که باید بیشتر درباره آن صحبت شود. از همان ابتدا چند نفر از نوازندگان ارمنی اعلام کردند که اگر اثری برای این موضوع ساخته شود، حتماً کنار ما خواهند بود. آنها با نهایت عشق و توانایی نواختند و در انتشار اثر نیز سنگ تمام گذاشتند. صدای سازها و قدرت نوازندگی این هموطنان، سهم مهمی در شکلگیری این اثر داشت.
موسیقی سوگواری باید روایتگر حماسه و ایستادگی باشد
سمیعی با تأکید بر اینکه موسیقی سوگواری تنها روایت اندوه نیست، گفت: سوگواری یک جریان ایستادگی و حماسه است و موسیقی این حوزه باید مأموریتی بلندمدت و کمالگرایانه را دنبال کند. این مسیر نباید به یک اثر محدود شود، بلکه باید ادامه پیدا کند.
وی افزود: بعد از شنیده شدن این اثر، انرژی و انگیزه بیشتری پیدا کردم تا این مسیر را با جدیت ادامه دهم و آثار دیگری نیز در همین فضا خلق کنم.
مردم مسئولیت خود را درک کردهاند
وی درباره احساس خود نسبت به مراسم وداع گفت: بیش از هر چیز دوست داشتم حس و حال مردم را به رهبر شهید منتقل کنم؛ اینکه اگر میشد صحنههای این روزها را برای ایشان روایت کرد، چه تصویر باشکوهی شکل میگرفت.
سمیعی ادامه داد: به نظرم مردم امروز مسئولیتی را که بر دوش دارند، بهخوبی درک کردهاند و ما هنرمندان نیز وظیفه داریم در همین مسیر حرکت کنیم و سهم خود را ادا کنیم.
رهبر شهید؛ «سرو ایران»
این آهنگساز با توصیف شخصیت رهبر شهید گفت: ایشان در جایگاهی ایستاده بودند که خداحافظی با او، خداحافظی با سایهای از مهربانی بود. آنقدر برای ایران تلاش کردند و ایستادگی داشتند که میتوان از ایشان به عنوان «سرو ایران» یاد کرد؛ شخصیتی سربلند، استوار و دوستداشتنی.
وی همچنین با اشاره به تحلیلهای مطرحشده درباره این مراسم گفت: پشت این نگاه، یک دانش عمیق اجتماعی و تحلیلی وجود دارد. برای من که سالها در حوزه موسیقی فعالیت کردهام، این تحلیلها چراغ راهی بود تا بیش از گذشته به موسیقی جامعهپرداز و کمالگرایانه فکر کنم.
انتهای پیام/
