به گزارش ایسنا، موتور ماهوارهای جدید چین اولین آزمایش موفقیتآمیز خود را به پایان رسانده است، اما سوالاتی در مورد ادعاهای رکوردشکنی آن باقی مانده است.
رسانههای چینی گزارش دادهاند که یک موتور ماهوارهای چینی رکورد ۱۴ ساعت رانش مداوم در مدار را شکسته است.
این موتور توانست ۷۵۰ نیوتن رانش تولید کند و در مجموع ۳.۲ ساعت طی ۵ مانور و در مجموع ۱۴ ساعت کار کرد.
این ماهواره در تاریخ ۲۳ ژوئن 2026 با یک موشک Long March-7A از سایت پرتاب فضاپیمای ونچانگ در استان هاینان چین پرتاب شد.
آزمایش این ماهواره (ماهواره آزمایش فناوری ارتباطات ۲۶A) در طول اولین پرواز ماهواره در ماه ژوئن انجام شد. این آزمایش اکنون ماهواره را با خیال راحت در مدار پایدار زمین در حدود ۳۵ هزار و ۸۰۰ کیلومتر از مدار انتقال بیضوی تحویل خود قرار داده است.
موتورهایی از این نوع برای انجام مرحله نهایی استقرار ماهواره پس از تحویل آن از زمین به فضا استفاده میشوند. این کمی شبیه به این است که شما نیاز به تاکسی گرفتن از فرودگاه به مقصد نهایی خود داشته باشید.
از زمین تا مدار
چنین موتورهایی همچنین برای انجام اصلاحات نهایی کوچک پس از قرار گرفتن در موقعیت استفاده میشوند. همچنین میتوان از آنها برای نگه داشتن ماهواره در مدار در طول سالها یا به طور بالقوه جابجایی ماهواره در آینده استفاده کرد.
نیروی رانش این موتور در مقایسه با موتور موشک (معمولاً در محدوده کیلونیوتن) زیاد به نظر نمیرسد، اما هنگامی که خارج از جو زمین هستید، برای جابجایی به آن مقدار نیرو نیاز ندارید.
هنگامی که در فضا هستید، هیچ مقاومت هوایی وجود ندارد و اشیاء به لطف سرعت مداری موجود زمین، در حال حاضر با سرعت حدود ۷.۸ کیلومتر بر ثانیه در حال حرکت هستند. این بدان معناست که حتی فشارهای کوچک و مداوم در نیروی رانش میتواند برای ایجاد تغییر در موقعیت مداری کافی باشد.
در مورد این آزمایش اخیر، آزمایش این موتور ماهواره قابل توجه است، زیرا چنین موتورهایی باید بدون هیچ گونه نیاز احتمالی به تعمیر یا بازیابی، بدون نقص در خلأ کار کنند. آنها همچنین باید در دماهای بسیار بالا کار کنند و چندین بار بدون حادثه مجدداً راهاندازی شوند.
رسانههای دولتی چین ادعا میکنند که این آزمایش اخیر، اکنون رقبای آمریکایی را بسیار پشت سر گذاشته است. با این حال، حتی نگاهی گذرا به این ادعاها نشان میدهد که این ادعا کمی اغراقآمیز است.
این ادعا احتمالاً به منظور اشاره به استقامت کل طراحی شده موتورها در حدود ۱۴ ساعت است، چرا که اکثر موتورهای موجود برای حدود ۷ ساعت استقامت کلی طراحی شدهاند.
کاهش وابستگی به واردات
با این حال، آزمایش اخیر فقط ۳.۲ ساعت موتور را به کار انداخت، نه ۱۴ ساعت. استقامت کل یک موتور نیز تنها معیاری نیست که در هر صورت اهمیت دارد.
مهندسان بیشتر به راندمان سوخت یک موتور، قابلیت اطمینان آن، جرم، هزینه و نسبت رانش به وزن اهمیت میدهند. بنابراین به عبارت دیگر، یک موتور خاص میتواند در یک زمینه، بهتر و در زمینه دیگر بدتر باشد.
شاید جالبترین جنبه این خبر، کاربردهای نظامی بالقوه این موتور جدید باشد. موتورهای توانمندتر از این نوع میتوانند به راحتی نظامی شوند تا ماهوارههای نظامی بتوانند بسیار سریعتر به مدار برسند.
همچنین میتوانند به آنها این امکان را بدهند که به جای سوخت، بار بیشتری حمل کنند و بتوانند برای جلوگیری از تهدید یا اهداف تغییر موقعیت، بسیار آسانتر در مدار مانور دهند.
بنابراین اگرچه برخی ادعاها در مورد آزمایش اخیر اغراقآمیز به نظر میرسند، اما این واقعاً یک دستاورد فنی چشمگیر برای تیم پشت آن است. علاوه بر این، به نظر میرسد که این فناوری عمدتاً تولید داخلی بوده است، به این معنی که تحقیقات فضایی چین در حال انجام اقداماتی برای کاهش وابستگی خود به فناوریهای وارداتی است.
انتهای پیام
