به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، حضور سران و مقامات بیش از 40 کشور جهان در آنکارا به منظور شرکت در اجلاس سران ناتو، مهمترین خبر این روزهای ترکیه است.
ترکیه میزبان رهبران جهان در آنکارا برای سی و ششمین اجلاس سران کشورها و دولتهای ناتو است. سران کشورها و دولتها، وزرای امور خارجه و دفاع و مقامات عالیرتبه از 32 کشور عضو ناتو وارد پایتخت شدهاند. این اجلاس دو روزه نه تنها به مسائل حیاتی از نظر قابلیتهای نظامی این اتحاد، بلکه به آینده معماری امنیت جهانی نیز میپردازد.
اقدامات امنیتی در آنکارا به بالاترین سطح رسیده است و هواپیماهای رهبران یکی پس از دیگری در فرودگاه اسنبوغا فرود میآیند. صبح امروز، مارک کارنی نخست وزیر کانادا، ادگارز رینکویچ رئیس جمهور لتونی، اولف کریسترسون نخست وزیر سوئد، الکساندر استاب رئیس جمهور فنلاند، و کریسترون فراستادوتیر، نخست وزیر ایسلند از اولین رهبرانی بودند که وارد آنکارا شدند.
بانک مرکزی ترکیه به مناسبت برگزاری اجلاس سران ناتو در آنکارا، یک سکه 5 لیرهای ضرب کرده و دولت اردوغان امیدوار است که در اثنای برگزاری این اجلاس، بخشی از مشکلات عمده خود با آمریکا و اروپا را حل کند.
ترکیه بیش از هفتاد سال به عنوان یکی از اعضای مهم پیمان نظامی ناتو ایفای نقش کرده و حالا به این جمعبندی رسیده که در صورت خروج ناتو از آمریکا و تبدیل این ائتلاف نظامی به یک سازمان دفاعی کاملاً اروپایی، بزرگترین ارتش از آن ترکیه خواهد بود و میتواند با استفاده از این کارت، امتیازات قابل توجهی از غرب دریافت کند.
صبح امروز، اردوغان پیش از اجلاس، مارک روته، دبیرکل ناتو را به حضور پذیرفت. این دیدار پشت درهای بسته برگزار شد. روته در یک کنفرانس مطبوعاتی در آنکارا، بر جایگاه ترکیه در ناتو تأکید کرده و گفت که رهبری ترکیه در این اتحاد و موقعیت استراتژیک آن در نقشه جهان مهم است و برگزاری اجلاس در آنکارا نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.
دبیرکل ناتو، در سخنرانی خود در مجمع صنایع دفاعی در آنکارا، از پروژههای جدیدی خبر داد که قابلیتهای استراتژیک این اتحاد را افزایش میدهد.
به گفته روته، ناتو یک ناوگان حمل و نقل هوایی استراتژیک جدید متشکل از هواپیماهای حمل و نقل A400M تأسیس خواهد کرد. یک هواپیمای دیگر به ناوگان هواپیماهای تانکر و حمل و نقل چند منظوره A330 MRTT موجود اضافه خواهد شد. قابلیتهای هشدار اولیه و نظارتی این اتحاد نیز در حال نوسازی هستند.
متحدان ناتو تا 10 هواپیمای نظارتی GlobalEye ساخت Saab را برای جایگزینی ناوگان AWACS خود که به پایان عمر اقتصادی خود نزدیک میشود، خریداری خواهند کرد. آنها همچنین قصد دارند تا پنج هواپیمای بدون سرنشین MQ-4C Triton ساخت Northrop Grumman را برای افزایش قابلیتهای نظارتی در ارتفاع بالا به این ناوگان اضافه کنند.
یک همزمانی جالب توجه
سران پیمان نظامی ناتو در شرایطی مهمان آنکارا شدهاند که مخالفین اردوغان، یکی از سختترین دورانهای خود را سپری میکنند و دولت هر روز به بهانهای آنان را تحت فشار قرار میدهد.
تنها چند ساعت پیش از آن که اولین مهمانان اجلاس ناتو به ترکیه برسند، اکرم امام اوغلو شهردار سابق استانبول به دادگاه برده شد تا ظرف دو ساعت در سه دادگاه و در برابر سه قاضی به سوالات آنان درباره فساد مالی، جاسوسی و استفاده از مدرک تحصیلی جعلی پاسخ دهد.
این موضوع توجه فایننشال تایمز را به سوی خود جلب کرده و در گزارشی آورده است: «امام اوغلو به عنوان یکی از مهمترین رقبای سیاسی رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه، در عرض یک روز، سه محاکمه نفس گیر داشت! در صورتی که قضات حکم نهایی را امضا کنند، او جمعاً به 2 هزار و 300 سال حبس محکوم خواهد شد».
یکی از نکات قابل توجه در تحلیل فایننشال تایمز، نتایج نظرسنجیهای اخیر افکار عمومی بود. طبق این گزارش، نظرسنجیهای اخیر نشان میدهد که حزب جمهوری خلق و حزب عدالت و توسعه شانه به شانه یکدیگر پیش میروند و برخی از نظرسنجیها نیز حتی نشان میدهند که اپوزیسیون در صدر قرار دارد.
این نتایج نشان میدهد که اردوغان، ممکن است در انتخابات آتی به راحتی، در برابر اکرم امام اوغلو یا اوزگور اوزل شکست بخورد.
فایننشال تایمز میگوید: «اردوغان از سویی برای اجلاس سران ناتو، آنان را با دو تصویر یعنی با تصویر خیابانهای تمیز و آراسته پایتخت و موشکها و تسلیحات پیشرفته تولید داخل روبرو میکند و قدرت کشورش را به رخ میکشد. اما از دیگر سو، نشان میدهد که برای تضعیف یا حذف رقیب سیاسی، میتواند از همه ابزارها استفاده کند. جهانی که به اجلاس سران ناتو در آنکارا چشم دوخته، باید قدری سرش را بچرخاند و شرایط سخت مخالفین سیاسی اردوغان در زندان سیلیوری را هم ببیند».
این مقاله همچنین به دستگیری دنیز گوکتاش، کمدین استندآپ، به اتهام توهین به رئیس جمهور و تحریک نفرت و خصومت در میان مردم پرداخت. در این مقاله اشاره شد که آخرین نمایش گوکتاش به 11 میلیون بازدید در یوتیوب رسیده است.
دو هدف ترکیه در اجلاس آنکارا
طاها آک یول از تحلیلگران و مورخین تاریخ جمهوری ترکیه میگوید:«10 روز پس از امضای پیمان ناتو در واشنگتن در 4 آوریل 1949، نجمالدین صادق، وزیر امور خارجه در یک کنفرانس مطبوعاتی اعلام کرد: ترکیه میخواهد به پیمان آتلانتیک بپیوندد. در 11 مه 1950، رئیس جمهور عصمت اینونو و به دنبال آن نخست وزیر عدنان مندرس در 25 ژوئیه، درخواست کامل عضویت را ارائه کردند.
در 18 فوریه 1952، عضویت ترکیه در ناتو با رأی همه احزاب در پارلمان ترکیه تصویب شد. واقعیت این است که جنبههای زیادی از ناتو وجود دارد که میتوان از آنها انتقاد کرد. ما عضو ناتو هستیم ولی مشکلات ما با آمریکا، مهمتر از مشکلات ما با ناتو است. یادمان باشد در جریان حمله به قبرس، آمریکا به راحتی ترکیه را تحریم کرد و هیچکدام از اعضای ناتو حق نداشتند به ما تسلیحات و مهمات بدهند. ناتو علیه تهدید شوروی تأسیس شد. جنگ سرد پایان یافت. اما نیاز به امنیت پایان نیافت. در واقع، جهان وارد دوره جدیدی از عدم قطعیت و تسلیحات شد. این امر اهمیت ترکیه را به طور قابل توجهی افزایش داده است. ناتو یک عامل بازدارنده در برابر هرگونه تهدید خارجی است. همچنین در دست ترکیه یک عامل بازدارنده در برابر اسرائیل است. بر اساس اصل 5 ناتو، حمله به یک عضو، حمله به همه اعضا تلقی میشود».
آک یول در ادامه به این واقعیت اذعان کرده که خرید سامانه موشکی اس 400 از روسیه، به عنوان یکی از خطاهای اردوغان تلقی شده و بر روابط ترکیه و غرب، سایه انداخته است.
او میگوید: «اردوغان در 24 ژوئیه سال 2028 گفت: من به تحریمهای CAATSA اهمیتی نمیدهم. اما حالا تلاش میکند هر جوری شده، آمریکا را به رفع تحریم، راضی کند. یکی از مهمترین اهداف ما در اجلاسی که از امروز آغاز میشود، ایجاد زمینهای برای لغو قانون مقابله با دشمنان آمریکا (CAATSA) و گشودن کانالهای تأمین برای صنایع دفاعی ما است. همچنین مهم است به یاد داشته باشیم که یکی از اهداف ما در این اجلاس، گنجاندن ارتش ترکیه در معماری امنیتی اروپا است».
ترکیه و تسلیحات آمریکایی – اروپایی
آمریکا در حاشیه این اجلاس با آلمان و سایر کشورهای اروپایی در مورد تولید مشترک موشک گفتگو خواهد کرد.
دستور کار شامل تولید مشترک موشکهای AIM-120 AMRAAM ساخت ریتیون در اروپا و ایجاد یک مرکز نگهداری برای موشکهای PAC-3 پاتریوت ساخت لاکهید مارتین است.
گفته میشود، اگر این پروژهها اجرا شوند، فشار تولید بر کارخانههای دفاعی آمریکا کاهش مییابد و اروپا قابلیتهای دفاعی خود را افزایش خواهد داد. موشکهای AMRAAM و PAC-3 از جمله مهماتی هستند که به ویژه در دفاع هوایی اوکراین تقاضای زیادی برای آنها وجود دارد. ترکیه نیز امیدوار است در این مسیر نقشی ایفا کند. اما هنوز مشخص نیست که اروپاییها با آن موافقند یا خیر.
انتهای پیام/
