حضور میلیونی مردم در خیابانهای منتهی به حرم مطهر رضوی در مراسم تشییع، نه صرفاً یک آیین سوگواری، که تجدید بیعتی حماسی بود. پیکر آیتالله خامنهای همانطور که وصیت کرده بودند، در جوار بارگاه منور امام هشتم (ع) و در رواق دارالذکر آرام گرفت. اما این مکان، بیش از آنکه یک مزار باشد، پیوندگاه رهبری با اصل خویش است؛ گویی تاریخ در مشهد به هم گره خورده بود.
مشهد، تنها یک جغرافیای سیاسی یا پایتخت معنوی نیست؛ این شهر برای آیتالله خامنهای، کهکشان خاطرات، بستر شکلگیری اندیشهها و نهایتاً نقطه عطف بازگشت به اصل خویش است که از همان نخستین گامهای حیات، روح او را با معنویت رضوی عجین کرد و اکنون، در فصلی جدید از تاریخ ایران، آغوش خود را برای میزبانی ابدی از رهبر فقیدش گشوده است.
سیدعلی حسینی خامنهای، فرزند مرحوم حجتالاسلام و المسلمین حاج سیدجواد حسینی خامنهای، در بیست و نهم فروردین ماه ۱۳۱۸ شمسی (مصادف با ۲۸ صفر ۱۳۵۸ قمری) در یکی از فرعیهای خیابان نصرتالملک مشهد مقدس چشم به جهان گشودند. آن طور که سایت رهبر شهید به نقل از خود ایشان نوشته است:خانهای که در آن متولد شدند، در یکی از محلههای فقیرنشین مشهد قرار داشت. خانهای ۶۰ تا ۷۰ متری با یک اتاق و یک زیرزمین تاریک. زندگی در سادهترین شکل ممکن میگذشت؛ چنان که خود روایت کرده بودند: «زندگی ما بهسختی میگذشت. من یادم هست شبهایی اتفاق میافتاد که در منزل ما شام نبود. مادرم با زحمت برای ما شام تهیه میکرد. آن شام هم نان و کشمش بود».
شهید خامنهای از بانو خدیجه میردامادی، زنی خوشسخن، سنجیدهگو، حافظ قرآن کریم، اهل علم و فضل، مبارز و شجاع زاده شدند که در رشد و بالندگی فرزندانش بسیار تاثیرگذار بود و در فعالیتهای مبارزاتی رهبر فقید انقلاب نقش موثری داشت.
شهید آیتالله خامنهای تحصیل را از چهار سالگی در مکتبخانه و با فراگیری قرآن آغاز کردند و دوره دبستان را در نخستین مدرسه اسلامی مشهد «دارالتعلیم دیانتی» گذراندند. از ۱۸ سالگی درس خارج فقه و اصول را نزد مرجع بزرگ، مرحوم آیتاللهالعظمی میلانی شروع کردند. سپس روانه قم و نجف شدند و از محضر بزرگانی چون امام خمینی (ره) و آیتالله بروجردی، سید ابوالقاسم خویی و سید محمود شاهرودی بهره بردند.
بازگشت ایشان به مشهد، نقطه آغاز مبارزات منسجم انقلابی در خراسان بود. مراقبت از پدر نابینا، نقطه عطفی شد تا از قم به مشهد روند و بتوانند مبارزات خود را در مسجد کرامت شروع کنند. در مسیر مبارزه با رژیم پهلوی، بارها دستگیر و تبعید شدند. پس از انقلاب، سلسلهمراتب مسئولیت از امامت جمعه تهران، شورای انقلاب، ریاستجمهوری و در نهایت رهبری کشور را بر عهده گرفتند. شهید خامنهای از سال ۱۳۶۸ تا پایان عمر، زمامدار هدایت انقلاب بودند تا اینکه در نهم اسفند ۱۴۰۴، پس از عمری مجاهدت، به واسطه حمله تجاوزکارانه رژیم صهیونسیتی به بیت رهبری، به ملکوت اعلی پیوستند.
رهبر شهید پیوندی ناگسستنی با مشهد داشتند. هر سال در اولین روز سال نو، در حرم مطهر امام رضا(ع) حضور مییافتند و در جمع عظیم زائران و مجاوران به سخنرانی میپرداختند. ایشان مشهد را نه فقط زادگاه خود که قلب معنوی ایران میدانستند و همواره بر لزوم حفظ کرامت این شهر مقدس و رسیدگی به محرومان حاشیهنشین آن تأکید میکردند.
ایشان مشهد را نمادی از وحدت و عظمت تشیع و حرم رضوی را کانون تجمع عاشقان اهلبیت(ع) میدانستند. از نظر رهبر شهید، مشهد نه فقط یک شهر، بلکه یک مدرسه بزرگ برای خودسازی و تمدنسازی و پناهگاه دلهای خسته و نقطه اتصال به ائمه بود. شاید به همین دلیل انتخاب کردند مجددا به این شهر بازگردند. رهبری در این دیار زاده شدند، در این دیار زیستند و اندیشیدند و سرانجام در همین دیار به خاک سپرده شدند.
از دیرباز مشهد الرضا پناهگاه و آرامگاه عالمان، حکیمان، ادیبان و عارفان بزرگ بوده است و امروز حرم مطهر امام رضا (ع) میزبان یکی دیگر از مردان خداست. در کنار مرقد امام رضا، پیکرهای مطهری آرام گرفتهاند که هر یک ستارهای در آسمان علم و عرفان این مرز و بوم بودهاند؛ شیخ بهایی، دانشمند و فقیه نامدار عصر صفوی که بنا بر وصیتش، پیکرش به مشهد آورده شد و در جوار مرقد مطهر امام رضا(ع) به خاک سپرده شد. آرامگاه او در جنوب شرقی حرم، همواره زیارتگاه اهل دانش است. خواجه نصیرالدین طوسی که در جوار حرم مطهر مدفون است و نماد خرد و حکمت ایرانی-اسلامی است. شیخ حر عاملی، محدث بزرگ شیعه و صاحب کتاب ارزشمند «وسائلالشیعه»، که در ۲۱ رمضان ۱۱۰۴ قمری در مشهد درگذشت و در ایوان یکی از حجرههای حرم که اکنون در صحن انقلاب قرار دارد، به خاک سپرده شد. علامه امینالاسلام طبرسی، مفسر قرآن و صاحب تفسیر گرانقدر «مجمعالبیان»، از دیگر عالمان بزرگی است که در این حریم مقدس آرمیده است.
در کنار این مردان بزرگ، میتوان از شهید آیتالله سید ابراهیم رئیسی نیز یاد کرد که خادم حرم و تولیت آستان مقدس رضوی بود و حین انجام خدمت، به دلیل سانحه سقوط بالگرد در سی ام اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ به شهادت رسید. در طول تاریخ، بیش از ۵۰ تن از مشاهیر مسلمان و شیعه در حرم رضوی دفن شدهاند. پیوند رهبر انقلاب با این خاک، ایشان را در کنار بزرگانی قرار میدهد که هر کدام بخشی از هویت تاریخی ایران هستند. اینک آیتالله خامنهای نیز به این کاروان بزرگ پیوسته اند؛ گویی مشهد، شهر پایان راه مردان بزرگ است.
شهری که روزگاری گهواره کودکی رهبر شهید بود، امروز جایگاه ابدیشان است. در این میان، چرخه تمامنشدنی تاریخ قابل توجه است؛ ایشان از کوچههای فقیرنشین مشهد برخاستند، در مسیر مبارزه و مجاهدت قد کشیدند، در اوج قدرت و رهبری، علاقه خود به این شهر و مردمش را حفظ کردند و سرانجام، به آغوش همان خاک بازگشتند.
مشهد در این روزها نه فقط شهری برای تشییع که آیینهای تمامنما از وفاداری مردم به رهبری بود که «از مشهد برخاست و به مشهد بازگشت». این شهر با چشمانی اشکبار و دلهایی سوگوار، آخرین بدرقه را به جای آورد و در تاریخ پرفرازونشیب خود، صفحاتی تازه از وفاداری را رقم زد.
انتهای پیام
