همشهری آنلاین: مشهد، زادگاه و میعادگاه همیشگی او، این بار نه برای استقبال از زائر همیشگیاش که برای دربرگرفتن پیکر مطهر رهبر شهید و خانواده ایشان، سراپا سیاهپوش و بیقرار بود.
اینجا نقطه صفر عاشقی است؛ جایی که تمام راهها و بیقراریها به حریم گنبد طلایی حضرت علیبن موسیالرضا(ع) ختم میشود و پایان یک عمر مجاهدت، با آرامشی ابدی در جوار امن امام مهربانیها گره میخورد.
خیابان امام رضا(ع)، در این پنجشنبه تاریخی، رودخانهای بیانتها از بغضهای شکسته و دستهای تمناگر بود که پیکرهای مطهر را بر امواج خود بهسوی حریم امن ولایت پیش میبرد. از میدانهای منتهی به حرم تا ورودیهای بابالرضا و بابالجواد، جای سوزنانداختن نبود. مجاوران و زائرانی که از گوشهوکنار ایران عزادار خود را به پایتخت معنوی رسانده بودند، حماسهای از جنس بدرقه آخر را رقم زدند. هر قدم در این خیابان، آمیخته با نوحه، اشک و مرثیهای بود که آسمان مشهد را غرق در ماتم میکرد.
با ورود کاروان به صحن و سرای رضوی، غمی سنگین و در عین حال شکوهمند، فضای حرم را فراگرفت. اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید و خانواده ایشان در جوار مضجع شریف ثامنالحجج(ع)، اوج این روضه مجسم بود. دستها به آسمان بلند شد و اشکها پهنای صورت عزاداران را شست تا در مقدسترین صحنهای این سرزمین، آخرین تکبیرها بر پیکر خادمی خوانده شود که سرانجام به خانه بازگشته بود.
گزارش تصویری پیشرو، ثبت همین قابهای بیتکرار از دوربین عکاسان خبری است؛ تصاویری از ایستگاه پایانی یک سفر آسمانی و وداعی تاریخی در حریم امن رضوی که برای همیشه در حافظه این آب و خاک به یادگار خواهد ماند.
