فدراسیون صنعت آب ایران در بیانیهای رسمی اعلام کرد: تأسیسات و شبکههای آبرسانی صرفاً مجموعهای فنی نیستند؛ بلکه شریانهایی حیاتیاند که امنیت زیستی، سلامت عمومی و کرامت انسانی را پاس میدارند.
به گزارش ایلنا، بر اساس این بیانیه، پیامدهای آسیبدیدن سامانههای آبرسانی فراتر از یک اختلال فنی کوتاهمدت است و میتواند تبعات گسترده و نگرانکنندهای به همراه داشته باشد که شامل موارد زیر است:
بحران بهداشت عمومی: قطع یا آلودگی منابع آب شرب، خطر گسترش بیماریهای واگیردار، اپیدمیهای حاد گوارشی و تهدید مستقیم جان میلیونها شهروند – بهویژه کودکان، سالمندان و بیماران – را به دنبال دارد.
اختلال در خدمات حیاتی: آسیب به سامانههای تصفیه و توزیع آب، علاوه بر محدودکردن دسترسی مردم به آب آشامیدنی سالم، عملکرد بیمارستانها، مراکز امدادی و خدمات اضطراری را با چالش جدی مواجه کرده و چرخه ارائه خدمات حیاتی را مختل میسازد.
پیامدهای اقتصادی و اجتماعی بلندمدت: بازسازی این زیرساختها فرآیندی زمانبر و پرهزینه است؛ روندی که آثار اقتصادی و اجتماعی آن میتواند تا سالها بر زندگی مردم و مسیر توسعه کشور سایه بیفکند.
فدراسیون صنعت آب ایران، بهعنوان یک فراتشکل ملی، از همه کنشگران مدنی، فعالان صنفی و عموم شهروندان دعوت کرد که بر پایه واقعیتهای انسانی و چارچوبهای بینالمللی، از جمله ماده ۵۲ کنوانسیون الحاقی ژنو، موضع خود را در قبال هرگونه آسیبرسانی به زیرساختهای کشور – بهویژه زیرساختهای صنعت آب – با صدایی روشن و مسئولانه ابراز کنند.
این فدراسیون همچنین اعلام کرد: با اتکا به ظرفیتهای فنی، مهندسی، تجهیزاتی و نیروی انسانی متخصص، در صورت بروز هرگونه آسیب به زیرساختهای آبی کشور آمادگی کامل دارد تا با هماهنگی نهادهای مسئول، در کوتاهترین زمان ممکن برای تثبیت شرایط و بازسازی تأسیسات خدمترسانی کند.
در بخش پایانی این بیانیه آمده است: در فرهنگ و تاریخ ایران، آب همواره فراتر از یک منبع طبیعی بوده است. از روزگاری که ایرانیان با دانش و همافزایی خود قناتها را در دل زمین جاری کردند و زندگی را به کویر رساندند، تا روایتهایی که آب را در پناه نام آناهیتا نماد پاکی و زایش میدانستند. پاسداری از جریان آب و یاری در بازسازی شریانهای آن، تنها یک مسئولیت حرفهای نیست؛ بلکه تعهدی ملی و انسانی در قبال زندگی، سلامت و آینده هممیهنان به شمار میآید.
