پت گلسینگر، مدیرعامل سابق اینتل، فاش کرد زمانی که اینتل بر صنعت تراشه تسلط داشت و پردازندههای مرکزی پایه اصلی دنیای رایانش محسوب میشدند، این شرکت پردازندههای گرافیکی انویدیا را به سخره میگرفت. گلسینگر همچنین درباره وضعیت اینتل پیش از بازگشت خود، دوران همکاری این شرکت با اپل و تأثیر احتمالی تنشها در تایوان بر اقتصاد جهانی صحبت کرد.
مدیرعامل سابق اینتل که درحالحاضر ارتباط نزدیکی با شرکت رایانش کوانتومی PsiQuantum دارد، معتقد است رایانش کوانتومی میتواند پیش از پایان دهه جاری میلادی، صنایع مختلفی را متحول کند.
این گفتوگو با بحث میان مدیرعامل سابق اینتل و مجری پادکست All-In درباره وضعیت این شرکت پیش از آغاز مدیریت گلسینگر و دوره همکاری آن با اپل شروع شد. گلسینگر از راهبرد اینتل برای پرداخت ۱۰۰ میلیارد دلار سود سهام انتقاد کرد و گفت این تصمیم از سوی مدیرانی با پیشینه تجاری گرفته شده بود، نه مدیرانی با سابقه فنی.
او گفت:
«در پنج یا شش سال پیش از بازگشت من، اینتل ۱۰۰ میلیارد دلار به سهامداران پرداخت کرد.»
گلسینگر در ادامه افزود:
«برای اینکه ۱۰۰ میلیارد دلار دیگر در ترازنامه داشتم، حاضر بودم هر کاری انجام دهم.»
او درباره وضعیت کارخانههای اینتل هنگام بازگشت خود نیز گفت:
«وقتی به اینتل رسیدم، این شرکت یک دهه بود که کارخانه جدیدی نساخته بود. با خود میگویید چطور ممکن است چیزی نسازید؟ چطور ممکن است دستگاههای EUV خریداری نکنید؟»
به گفته گلسینگر، تنها فردی با پیشینه فنی میتوانست ضرورت خرید ماشینآلات جدید و ساخت کارخانهها را درک کند؛ زیرا شرایط اقتصادی مرتبط با چنین سرمایهگذاریهایی در ظاهر مساعد نبود.
او همچنین همکاری خود با استیو جابز، همبنیانگذار اپل، را به یاد آورد و از او با صفتهای «شگفتانگیز» و «بیرحم» یاد کرد. اپل در سال ۲۰۰۵ تصمیم گرفت برای کامپیوترهای خود به پردازندههای اینتل مهاجرت کند و گلسینگر از این تغییر برای نشاندادن آیندهنگری جابز استفاده کرد.
او فاش کرد که جابز از مدتها قبل روی روشهایی برای انتقال سیستمعامل مک از تراشههای خانواده PowerPC به پردازندههای اینتل کار کرده بود:
«اولین گفتوگوی خود با استیو درباره انتقال سیستمعامل از تراشه Power که پیش از مهاجرت به اینتل استفاده میکردند، به پردازنده اینتل را به یاد دارم. ما به توانمندیهای نرمافزاری مرتبط با تراشهها، کامپایلرها و سیستمعاملهای خود بسیار افتخار میکردیم. بنابراین گفتیم: استیو، به شما کمک میکنیم سیستمعامل را به معماری x86 منتقل کنید.»
گلسینگر در ادامه گفت: «به یاد دارم که استیو پاسخ داد در چهار نسخه اخیر روی این موضوع کار میکنم. او فناوریهای اصلی داخل اپل را برای اتفاقی که ممکن بود در آینده رخ دهد، آماده کرده بود.»
در آن زمان، اینتل رهبر بازار تولید تراشه بود و محصولات آن نیز نقشی اساسی در صنعت رایانش جهان داشتند. گلسینگر هنگام توضیح اینکه مدیران بزرگ چگونه بهتدریج فناوریهای بزرگی میسازند، رویکرد گذشته اینتل در برابر انویدیا و پردازندههای گرافیکی آن را یادآوری کرد.
او درباره جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، گفت:
«جنسن در آن زمان صرفاً ماشینهایی با توان عملیاتی بالا برای رایانش با عملکرد بالا میساخت.»
گلسینگر افزود: «زمانی که در اینتل از نظر پردازندههای مرکزی در اوج قدرت خود قرار داشتیم، تا حدی ماشینهای او را به سخره میگرفتیم. میگفتیم اینها دستگاههای گرافیکی هستند و تعدادی گیمر میخواهند از چنین محصولاتی استفاده کنند.»
او توضیح داد که روند بهبود تدریجی محصولات انویدیا باعث شد جنسن هوانگ از برخی جهات به استیو جابز شباهت پیدا کند:
«اما وقتی آنها ساخت یک پشته نرمافزاری واقعی را برای این محصولات آغاز کردند، شرایط تغییر کرد. CUDA، فناوری SIMT، چندریسمانی و موارد دیگر بهتدریج کمی بهتر و باز هم بهتر شدند. این رویکرد از بعضی جهات تا حدی شبیه کاری بود که جابز انجام میداد.»
به گفته گلسینگر، گسترش کاربرد پردازندههای گرافیکی و تبدیلشدن آنها از محصولاتی صرفاً مخصوص بازی به ابزارهایی برای رایانش با عملکرد بالا، زمانی آغاز شد که «متخصصان عجیبوغریب ژاپنی حوزه HPC گفتند شاید بتوانیم این کارتهای گرافیکی را برداریم و استفاده از آنها را در رایانش با عملکرد بالا آغاز کنیم.»
یکی از بحثهای مهم درباره اینتل، توانایی این شرکت برای رقابت با شرکت تایوانی TSMC است. TSMC بزرگترین تولیدکننده قراردادی تراشه در جهان به شمار میرود. گلسینگر گفت زمانی که مدیریت اینتل را برعهده گرفت، TSMC تا پنج برابر اینتل ویفر تولید میکرد.
او این بار درباره این موضوع صحبت کرد که محاصره تایوان از سوی چین چگونه میتواند اقتصاد جهانی را در مدت تنها سه هفته مختل کند:
«جزیره تایوان کمتر از سه هفته ذخیره انرژی دارد. دو هفته پیش مقاله مفصلی در والاستریت ژورنال درباره این موضوع منتشر شد؛ کمتر از سه هفته ذخیره انرژی. همین مسئله باید لرزه بر اندام همه بیندازد؛ زیرا سه هفته پس از آغاز محاصره، برق جزیره با اختلال گسترده روبهرو میشود.»
او ادامه داد:
«وقتی فعالیت یک کارخانه تولید تراشه را متوقف میکنید، راهاندازی مجدد آن ۹۰ روز زمان میبرد. تأثیر اقتصادی قطع برق تایوان بر جهان از رکود بزرگ نیز شدیدتر خواهد بود. حتی لازم نیست کار دیگری انجام دهید یا گلولهای شلیک شود. کافی است بگویید بسیار خوب، سه هفته انرژی وجود نخواهد داشت؛ گاز طبیعی مایع یا LNG هم در دسترس نیست، درحالیکه جزیره با آن اداره میشود.»
گلسینگر افزود:
«این موضوع از نظر من ترسناک است. ما به زنجیرههای تأمین تابآورتری در ارتباط با این مسئله نیاز داریم.»
صرفنظر از اینکه چنین محاصرهای واقعاً اتفاق میافتد یا خیر، مدیرعامل سابق اینتل معتقد است با توجه به اینکه چین طی چهار سال گذشته هفت بار تنگه تایوان را محاصره کرده است، احتمال وقوع یک محاصره دیگر صرفاً یک نظریه نیست.
درنهایت، گلسینگر که اکنون ارتباط نزدیکی با شرکت PsiQuantum دارد، معتقد است پیشرفتهای چشمگیر در حوزه رایانش کوانتومی بسیار نزدیک هستند.
او گفت:
«خواهیم توانست کارهایی را آغاز کنیم که امروز امکان محاسبه آنها وجود ندارد. در شیمی و زیستشناسی، مسائلی وجود خواهند داشت که امروزه نمیتوان آنها را محاسبه کرد. برخی از کاربردهای سادهتر نیز به حوزه لجستیک مربوط میشوند؛ جایی که میتوانم بهترین راهحل برای رساندن یک کالا به شما را محاسبه کنم.»
گلسینگر افزود:
«در همین دهه، نتایج برتری کوانتومی را در چندین صنعت مشاهده خواهیم کرد. میدانیم چگونه کیوبیت بسازیم، میدانیم چگونه خطاهای کیوبیتها را اصلاح کنیم و اکنون الگوریتمهای مرتبط با رایانش کوانتومی را نیز در اختیار داریم. حالا مسئله صرفاً به توسعه مهندسی در مقیاس وسیع مربوط میشود.»
او در پایان گفت: «پیشبینی من این است که پیش از سال ۲۰۳۰ به نتایج معناداری دست پیدا خواهیم کرد.»
