عابدین پاپی نویسنده و پژوهشگر در گفتگو با خبرنگار مهر، گفت: دو کتاب جدیدم با عنوان «برف گفتهها» و «با سینِ سخن» بهتازگی توسط انتشارات آبنوش منتشر و راهی بازار نشر شدهاند. هر دو کتاب، حاوی مقالاتی هستند که نیمه اولِ دهه نود نوشته شده و نوعِ گفتارها در هردو اثر، مشتمل بر گفتارهایی با بنمایهای اجتماعی- فرهنگی، جامعهشناختی، روانشناختی و نقدِ ادبی است.
وی افزود: اینگفتارها سبک و زبانِ نوشتاریام را در دهه ۸۰ و نیمه اولِ دهه ۹۰ نشان میدهند که شکل و شمایلی ژورنالیستیتحلیلی دارند و اغلب در روزنامه های و پایگاههای اینترنتی منتشر شدهاند.
اینپژوهشگر درباره هدف از گردآوری اینگفتارها در قالب کتاب گفت: توجه به ساختار و درون مایه کاربردی این گفتارها اولین دلیل اینکار بود که در آن، زمان شکل گرفته و دلیل دیگر هم معرفی دیدگاههایم از طریق رسانهای به نام کتاب است که فکر میکنم امروز بهعنوان یکرسانه حقیقی در جامعه کمتر حضور دارد. تبلیغ و انتشار تولیدات فرهنگی نیز امری حیاتی و ضروری است چون دنیای مجازی بر بافت و ساختِ رسانههای حقیقی لطمه وارد کرده است. سومینهدفم از اینکار، سیر اندیشگی زبان و روندِ تغییر و تحولِ زمان بود که هر نویسندهای را با تغییراتی مواجه میکند که در اینکتابها شیوه نوشتار و نوع زبان ما در حالِ «شُدن» است. اینتغییر را میتوان نوشتههایم مشاهده کرد.
پاپی در پایان گفت: بهنظرم قلم، متن و معنا رابطهای چندسویه و چندگویه با هم دارند و متن، فرزند قلم است و قلمی که نتواند معناسازی کند، قلم نیست. متن بدونِ نویسنده، کاربردی را در جامعه نمایان نمیکند؛ اگر چه در هر نشانهای _چه اجتماعی و چه طبیعی_ متن وجود دارد، اما کشف و تبدیلِ آن به معنا و مفهوم، توسطِ قلمِ نویسنده انجام میشود و اعتقاد دارم نویسنده باید در قلم اش دچارِ شدن به جای بودن شود. که این مهم میتواند مسیر نویسنده را نسبتِ به فرآروندگی در زبان و فرهنگ جامعه دو چندان کند. بنابراین به شخصه در همه گفتارنویسیهایی که کردم، دنبالِ «تبدیل» بودم . تبدیل به اینمعنا که از آن بودن به شدنِ در قلم دست پیدا کنم که اینکار را به سهم خود در چهار کتابِ آخرم که شامل اندیشه و نقد ادبی و اجتماعی است، بهتر به سرانجام رساندهام.
