به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، تحقیقات قبلی نشان داده است که فعالیت بدنی کم و افزایش زمان نشستن با افزایش خطر مرگ مرتبط است.
محققان دانشکده بهداشت عمومی و طول عمر انسان در دانشگاه کالیفرنیا در این خصوص تحقیق و نتایج مطالعات خود را در مجله «Aging and Physical Activity» چاپ کردند.
در سال 2012، به عنوان بخشی از مطالعه فعالیت بدنی هدفمند، طول عمر و سلامت قلبی-عروقی زنان، محققان شروع به اندازهگیری فعالیت بدنی 5446 زن در ایالات متحده کردند که 63 سال و بیشتر سن داشتند. محققان این زنان را با هدف تعیین میزان مرگ و میر تا سال 2020 تحت نظر داشتند. شرکتکنندگان به منظور اندازهگیری مدت زمانی که درحال حرکت، فعالیت بدنی و استراحت هستند، شتابسنج درجه بندی شده را به مدت هفت روز بر روی بدن خود وصل میکردند.
مطالعه نشان داد که سطوح بالاتر فعالیت بدنی سبک و فعالیت بدنی متوسط تا شدید با خطر مرگ کمتر همراه است. همچنین مشخص شد هرچه زمان کمتحرکی افزایش مییابد، خطر مرگ و میر افزایش مییابد. این ارتباط در میان زنانی که دارای سطوح مختلف استعداد ژنتیکی برای طول عمر بودند، ثابت بود.
«الکساندر پوزیس» دانشجوی دکترا و یکی از نویسندگان این مطالعه میگوید: « هدف مطالعه این بود که بفهمیم آیا سطوح مختلف استعداد ژنتیکی که در افزایش عمر نقش دارند، با فعالیت بدنی و مرگ رابطه دارند؟ به عبارت دیگر، ما در این مطالعه قصد داشتیم بدانیم آیا ژنتیک میتواند عامل دخیل و تاثیرگذار در رابطه میان فعالیت بدنی کم و طول عمر باشد؟»
محققان درنتیجه دریافتند حتی اگر براساس ژنهایتان به احتمال زیاد عمر طولانی نداشته باشید، باز هم میتوانید با انجام ورزش منظم و کمتر نشستن، عمر خود را افزایش دهید. برعکس این مسئله نیز صادق است. حتی اگر ژنهای مستعد عمر طولانی داشته باشید، اما فعالیت بدنی شما در روز کم باشد، احتمالا باعث کاهش طول عمر میشود.
نویسندگان مقاله ذکر کردند با توجه به پیری جمعیت بزرگسال در ایالات متحده و زمان کمی که این افراد برای انجام فعالیت بدنی صرف میکنند، زنان و مردان مسن باید فعالیتهای بدنی خود را در هر سطوحی افزایش تا خطر بیماری و مرگ زودرس را کاهش دهند. در این صورت احتمال افزایش طول عمر وجود دارد.
