به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، نمونههای اولیه این موشک ها دارای سوخت مایع و متشکل از دو مرحله بودند. طراحی آنها بهگونهای بود که بتوانند به ارتفاع پرتاب موشکهای وی- ۲ برسند.
در سال ۱۹۵۲ قدرت این موشک افزایش و توسعه یافت تا بتواند محمولههای سنگینتری را تا ارتفاع بیشتر حمل کند. آمریکا تعداد زیادی از این موشکها را تولید کرد و بیش از هزار آئروبی را قبل از بازنشستگیشان در سال ۱۹۸۵، پرتاب کرد.
آئروبی حجم زیادی از دادههای فیزیکی، هواشناسی، زیستپزشکی و بیولوژیکی را به زمین بازگرداند.
زمینههایی که آئروبی در آن تحقیقات علمی انجام داد بسیار زیاد ازجمله عکاسی، تحقیقات زیستپزشکی، مطالعه ذرات پرانرژی، فیزیک یونوسفر، هواشناسی، نجوم رادیویی، فیزیک خورشیدی، طیفسنجی، مطالعه مادون قرمز، اشعه ماوراء بنفش، ایکس و مغناطیسسنجی بود. همچنین پرتاب آنها در تحقیقات آیرودینامیکی و توسعه فناوری موشکی نیز مؤثر بود.
این راکت سه مأموریت زیستپزشکی انجام داد که در آنها حامل موش و میمون بود. این مأموریتها نشان دادند که قرارگیری کوتاهمدت در معرض شتاب، بیوزنی و تشعشعات کیهانی در ارتفاع بالا تأثیرات منفی قابلتوجهی ندارد.
آئروبی اولین محموله به فضای بینستارهای را پرتاب کرد و در زمینه هواشناسی نیز سرمایهگذاری زیادی روی آن انجام شد.
