به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «سینمای ژاپن؛ از آغاز تا پایان جنگ جهانی دوم» نوشته مشترک قدرتاله ذاکری و محمد نقیزاده به تازگی در ۳۲۳ صفحه و بهای ۲۰۰ هزار تومان توسط نشر نی منتشر شده است.
در معرفی این کتاب چنین آمده است:
با موفقیتِ معجزهوارِ اصلاحاتِ میجی (زنجیرهای از رویدادها بود که به دگرگونیهای عظیمی در ساختار سیاسی و اجتماعی ژاپن منجر شد) در نیمه قرن نوزدهم، در ژاپن، همه توجهات به سمت اصلاحات اقتصادی و سیاسی معطوف شد و کمتر به فرهنگ و نقش آن توجه شد. به همین خاطر سینمای قبل از جنگ هم مغفول واقع شد، سینمایی که میتوان شکلگیری و توسعه آن را در ژاپن قبل از جنگ معجزهای همچون اصلاحات میجی دانست، هرچند نه آن زمان در سطح بینالمللی شهرت یافت و نه اکنون چنان که شایسته است به آن پرداخته میشود.
حتی بعد از بینالمللی شدن سینمای این کشور در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم، باز هم نگاهها بیشتر معطوف به همان سینماگران مطرح بعد از جنگ باقی ماند و کمتر به پدیده استثنایی رشد و توسعه سینمای ژاپن در سالهای آغازین سینما پرداخته شد. در واقع میتوان گفت بعد از اختراع سینما، ژاپن تنها کشور مستقل غیرغربی بود که سینمای ملی و صنعت سینما داشت.
سینمایی که هرچند از غرب میآموخت، اما در نهایت همه چیزش ژاپنی میشد و منطبق با سلیقه مردمانش. سینمایی که بعدها خودش بر غرب – هم هالیوود و هم سینمای هنری اروپا – تأثیر گذاشت و برا بسیاری از سینماگران غربی دو چهره ماندگار سینمای ژاپن یعنی آکیرا کوروساوا و یاسوجیرو اوزو منبع الهام بود.
همین مسئله باعث شد تا با تکیه بر بازار داخلی و در رقابتی موفق با نمایش فیلمهای غربی در بازار داخلی روی پای خود بایستد و بدون هیچگونه وابستگی و حمایت دولتی به صنعتی موفق بدل شود. نویسندگان در این کتاب سینمای ژاپن تا پایان جنگ جهانی دوم بویژه بخش مغفول ماندهای که در بالا ذکر شد، پرداختهاند.
