به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، به نقل از تی ای، سرهای غبارآلود و دمهای بلند از ویژگیهای کلیدی «گلبولهای دنبالهدار» هستند. این ویژگیها به گلبولهای دنبالهدار ویژگیهای بصری متمایزی را میدهد. در بسیاری از مواقع، این گلبولها محل تولد ستارهها هستند و بسیاری از آنها ستارههای جوانی را در مرکز خود دارند. سر این گلبولها پاره شده و غیر معمول است.
این گلبولها در فاصله ۱۳۰۰ سال نوری از زمین در صورت فلکی جنوبی کَشتیدُم قرار دارد. سر آن حدود ۱.۵ سال نوری وسعت دارد و دم آن حدود هشت سال نوری طول دارد.
اگرچه سر گلبول مات است، اما به دلیل نور ستارگان داغ و تازه تشکیل شده، میدرخشد. در این گلبول، هیدروژن با بار الکتریکی، درخشش قرمز کم رنگی از خود ساطع میکند.
به نظر میرسد که گلبول در حال بلعیدن کهکشان مارپیچی ESO ۲۵۷-۱۹ (PGC ۲۱۳۳۸) در سمت چپ است. در واقع، این کهکشان بیش از صد میلیون سال نوری دورتر از ماست و تنها بر اساس برهم نهی اتفاقی در نزدیکی CG۴ قرار گرفته است.
