سیداحمد خباز حسینی یکی از مدیران پیشکسوت و باسابقه حج و زیارت است که در سال ۱۳۵۳ برای اولین بار به عنوان زائر عازم مکه شد و از ابتدای انقلاب هم به عنوان خدمه راهی حج شد ولی سالهای بعد به عنوان ناظر حج و سپس به عنوان مدیر کاروان در خدمت زائران بیت الله الحرام بوده است.
وی با بیان خاطرهای به خبرنگار ایرنا گفت: سال ۱۳۸۷ اولین سالی بود که کاروان افاغنه مقیم ایران را به عربستان فرستادیم. قرار شد از آن سال برادران افغانستانی ساکن خراسان رضوی را که حدود ۲۵۰ نفر بودند و شرایط اعزام را داشتند، به عربستان ببریم ولی با مشکلات زیادی روبرو شدیم. این افراد هر شب در مسجدی در مشهد به نام مسجد حضرت علی اصغر جمع میشدند و در جلساتی که برای آنان برگزار میکردیم، اخبار مربوط به آخرین وضعیت اعزام آنان به ویژه روادید را به اطلاع آنان میرساندیم ولی خبر خوشی برای آنان نداشتیم.
خباز حسینی که سالهای ۸۸ و ۸۹ نیز در خدمت زائران افغانستانی بود، افزود: در آن سال اول این دلشکستگیهای زائران که بیشتر آنها کارگر بودند، ادامه داشت و چشم انتظار یک خبر خوش بودند تا این که در شب آخر ذیقعده که مصادف با شب شهادت امام جواد(ع) بود، به اعجاز آن حضرت باب خیری باز شد و مساله روادید آنها به سرانجام رسید. این صحنه برای من در آن زمان که وضعیت زائران افغانستانی را میدیدم که چگونه استغاثه و دعا میکردند، خیلی خاطرهانگیز بود.
این مدیر پیشکسوت حج درباره دستاوردهای معنوی سفر بیت الله الحرام گفت: بهترین سوغات حج آن است که وقتی زائر به مدینه منوره مشرف می شود، بتواند در آن ایام، هر صبح و بعدازظهر که درهای بقیع باز می شود، بتواند زائر خالص ائمه مظلوم بقیع و حضرت زهرا(س) باشد و همچنین توفیق داشته باشد در مدتی که در مدینه حضور دارد، به زیارت حضرت حمزه عموی رسول خدا(ص) برود. چون پیامبر اکرم(ص) فرمود اگر کسی به مدینه بیاید و عموی مرا زیارت نکند، بر من جفا کرده است موفق به زیارت حضرت حمزه و سایر شهدای احد باشد.
وی همچنین از توسل خود به عموی پیامبر(ص) گفت که چگونه در ماههای رجب و شعبان، وقتی برای زائران عمره به دنبال منزل و خانه بودند، با مشکلاتی روبرو می شدند و به قول خودش زمانی که کارد به استخوان میرسید، به حضرت حمزه(ع) متوسل میشدند و آن حضرت گره از مشکل آنان باز میکرد.
