استارتاپ پارادرومیکس (Paradromics) که یکی از جدیترین رقبای نورالینک متعلق به «ایلان ماسک» محسوب میشود، بهتازگی اولین تراشه مغزی خود را در سر یک بیمار قرار داد. این دستاورد مهم، نقطه عطفی در تلاشهای دهساله این شرکت برای استفاده از رابطهای مغزی و کامپیوتری (BCI) با هدف بازگرداندن تواناییهای از دسترفته انسان است.
به گزارش بیزینساینسایدر، پزشکان مرکز سلامت دانشگاه میشیگان، این عمل جراحی چهار ساعته را در اوایل ماه ژوئن روی یک زن مبتلا به بیماری نورون حرکتی با موفقیت انجام دادند. این بیماری باعث اختلال در تکلم این شخص شده بود. شرکت پارادرومیکس برای حفظ حریم خصوصی، هویت این بیمار را مخفی نگه داشته است. این جراحی بخشی از یک مطالعه بالینی بود که تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را نیز داشت.
«مت انگل» (Matt Angle)، بنیانگذار و مدیرعامل پارادرومیکس که شرکت خود را در سال ۲۰۱۵ در شهر آستین تأسیس کرده است، تأیید کرد که بیمار اکنون در خانه دوره نقاهت را میگذراند. او با ابراز خوشحالی از این اتفاق، اعتماد بیمار به تیم پزشکی را ستود و آغاز همکاری با او را بسیار هیجانانگیز توصیف کرد.
تراشه مغزی این شرکت تارهای صوتی یا عضلات دهان بیمار را از نظر بیولوژیکی ترمیم نمیکند؛ بلکه رویکرد کاملاً متفاوتی را در پیش میگیرد. زمانی که فرد تلاش میکند کلمهای را به زبان بیاورد، این تراشه فعالیتهای عصبی مرتبط با تکلم را ثبت میکند. سپس نرمافزارهای پیشرفته این سیگنالها را رمزگشایی و آنها را به متن یا صدا تبدیل میکنند. مت انگل توضیح میدهد که تیم آنها در هفتههای آینده و پس از بهبودی کامل بیمار، او را در یک محیط آموزشی قرار میدهند تا نحوه هدایت تلاشهای ذهنی برای صحبت کردن از طریق کامپیوتر را بیاموزد.
سیستم این استارتاپ از یک تراشه بسیار کوچک به اندازه یک سکه تشکیل شده که روی سطح مغز مینشیند. این تراشه ۴۲۱ سیم بسیار نازک از جنس پلاتین-ایریدیوم دارد که ضخامت هر کدام از آنها کمتر از نصف یک تار موی انسان است و مستقیماً وارد بافت مغز میشوند.
دکتر «متیو ویلزی» (Matthew Willsey)، جراح مغز و اعصاب که هدایت این عمل را برعهده داشت، توضیح میدهد که سیمهای رابط این تراشه از زیر پوست سمت چپ گردن عبور میکنند. این سیمها به یک فرستنده در زیر استخوان ترقوه چپ متصل میشوند و این دستگاه سینهای نیز به صورت بیسیم با یک گیرنده خارجی ارتباط برقرار میکند.
موفقیت اخیر پارادرومیکس درحالی رقم میخورد که پیشازاین، میدان رقابت رابطهای مغزی در تسلط کامل شرکت نورالینک قرار داشت؛ شرکتی که در ژانویه ۲۰۲۴ تراشه خود را در مغز یک بیمار فلج قرار داد تا او بتواند با ذهنش کامپیوتر خود را کنترل کند. اکنون تیم پارادرومیکس قصد دارد بیمار میشیگانی را برای ۶ سال تحت نظر بگیرد. پژوهشگران در سال اول اطلاعات بسیار مهمی مانند میزان ایمنی، تعداد بیان کلمات در دقیقه، دایره واژگان و حجم دادههای استخراج شده از سیگنالهای مغزی در هر ثانیه را ارزیابی میکنند.
