به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، تحلیل آمار تولید برق کشور در دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد عمده سهم نیروگاههای حرارتی در ساعات روز ۹۲٫۶ درصد و در ساعات شب ۹۵٫۱ درصد در سبد تولید برق کشور در این ماه بوده است که بیانگر وابستگی بالای شبکه برق به سوختهای فسیلی، بهخصوص در ساعات غیرخورشیدی شبانه است؛ موضوعی که از منظر امنیت انرژی و مدیریت مصرف سوخت همچنان یکی از چالشهای اصلی صنعت برق کشور به شمار میرود.
در این بازه زمانی، نیروگاههای اتمی با سهم ۲٫۴ درصد در روز و ۲٫۳ درصد در شب، نقشی پایدار، اما محدود در تأمین برق کشور ایفا کردهاند. اگرچه ثبات تولید این بخش به افزایش قابلیت اطمینان شبکه کمک میکند.
بر اساس این گزارش نیروگاههای برقآبی بزرگ نیز با سهم ۰٫۹ درصد در روز و ۱٫۱ درصد در شب، حضور کمرنگی در ترکیب تولید برق داشتهاند. این وضعیت را میتوان در راستای سیاستهای مدیریت منابع آب و ضرورت ذخیرهسازی آب پشت سدها برای دورههای اوج مصرف و سایر مصارف اولویتدار تحلیل کرد؛ رویکردی که در شرایط تنش آبی حاکم بر کشور، اهمیت راهبردی دارد.
در مقابل، انرژیهای تجدیدپذیر در مجموع سهمی معادل ۵ درصد در ساعات روز و ۲٫۶ درصد در ساعات شب از تولید برق کشور را به خود اختصاص دادهاند. بخش قابل توجهی از تولید روزانه این گروه به نیروگاههای خورشیدی اختصاص دارد؛ بهگونهای که ضریب نفوذ نیروگاههای خورشیدی به ۳٫۶ درصد در ساعات روز رسیده و این سهم بهصورت مستمر در حال افزایش است. هرچند سرعت توسعه انرژیهای تجدیدپذیر هنوز آهسته ارزیابی میشود، اما تداوم و پیوستگی این رشد، بیانگر شکلگیری مسیری قابل اتکا در جهت تنوعبخشی به سبد انرژی و کاهش تدریجی وابستگی به منابع فسیلی است.
تحلیل دادههای گزارش از منظر بهرهبرداری و مدیریت شبکه برق ایران و افزایش سهم تولید انرژی خورشیدی پیامدهای مثبت متعددی از جمله کاهش مصرف سوخت نیروگاههای حرارتی در ساعات روز، ایجاد ظرفیت مناسب برای اجرای تعمیرات برنامهریزیشده نیروگاهی و افزایش انعطافپذیری در مدیریت منابع آبی و ذخیره آب پشت سدها را نشان میدهد. تحقق کامل این مزایا مستلزم توسعه همزمان زیرساختهای شبکه، بهکارگیری سامانههای ذخیرهساز انرژی و ارتقای مدیریت بار است.
در مجموع، ترکیب تولید برق کشور در دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد که اگرچه گذار از تولید مبتنی بر سوختهای فسیلی به منابع پاک هنوز در مراحل اولیه قرار دارد، اما رشد تدریجی، مستمر و هدفمند انرژیهای تجدیدپذیر، بهویژه نیروگاههای خورشیدی، میتواند بهعنوان یکی از اهرمهای کلیدی اصلاح ساختار تولید برق، بهبود بهرهوری منابع و افزایش پایداری شبکه برق کشور در افق میانمدت و بلندمدت مورد توجه سیاستگذاران صنعت برق قرار گیرد.
