نامزدی کوین وارش (Kevin Warsh) برای ریاست فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶، لحظهای سرنوشتساز در تاریخ بانکداری مرکزی آمریکا را رقم زده است. این انتقال قدرت که در پسزمینهای از شکافهای ژئوپلیتیکی، تسلط مالی و ظهور سریع داراییهای دیجیتال رخ میدهد، نشاندهنده تغییری عمیق در فلسفه قدرتمندترین نهاد مالی جهان است.
انتخاب وارش توسط دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا، نویدبخش دورهای است که با تلاش برای «تغییر رژیم» در فدرال رزرو توصیف میشود. اما این تغییر برای سرمایهگذاران ارزهای دیجیتال چه معنایی دارد؟ در این مقاله، بررسی میکنیم که کوین وارش کیست و ریاست او چه تأثیری روی بازار ارزهای دیجیتال خواهد گذاشت.
مسیر کوین وارش به قلههای مالی جهان منحصربهفرد است؛ او مسیر آکادمیک سنتی اقتصاددانان دارای دکترا را رها کرد و به دنیای عملگرایانه و معاملهمحور بانکداری سرمایهگذاری و حقوق روی آورد. او که در سال ۱۹۹۲ از دانشگاه استنفورد و در سال ۱۹۹۵ از دانشکده حقوق هاروارد فارغالتحصیل شد، تلاش کرد شکاف بین تئوری حقوقی و عملکرد مالی را با دورههای تخصصی در مدرسه کسبوکارهای هاروارد و MIT پر کند.
وارش پیش از پیوستن به دولت بوش در سال ۲۰۰۲، هفت سال را در مورگان استنلی (Morgan Stanley) گذراند و به عنوان یک «معمار مالی» برای شرکتهای بزرگ عمل کرد. این تجربه به او درک عمیقی از سازماندهی سیستم مالی داد که با مدلهای تعادلی اقتصاددانان آکادمیک متفاوت بود.
در سال ۲۰۰۶، در سن ۳۵ سالگی، او جوانترین عضو تاریخ هیئت مدیره فدرال رزرو شد. در طول بحران مالی ۲۰۰۸، در حالی که بن برنانکی (Ben Bernanke) چارچوب تئوریک را ارائه میداد، وارش به عنوان «افسر عملیاتی» و رابط اصلی با والاستریت عمل میکرد. او نقش کلیدی در نجات بانک بر استرنز (Bear Stearns) و ایجاد تسهیلات وامدهی اضطراری داشت.
وارش در سال ۲۰۱۱ در اعتراض به نهادینهشدن سیاستهای تسهیل کمی (چاپ پول یا QE) از سمت خود استعفا داد. او هشدار داد که درمانهای اضطراری سال ۲۰۰۸ نباید به ویژگیهای دائمی سیاست پولی تبدیل شوند و این سیاستها در نهایت بذرهای بیثباتی مالی آینده را میکارند. او در نامه استعفای خود جایگاهش را به عنوان یک «باز پول سخت» (Hard Money Hawk) تثبیت کرد.
برای بازار ارزهای دیجیتال، «فدرال رزرو وارش» یک پارادوکس بسیار پیچیده را ارائه میدهد. وارش همزمان «کریپتوییترین» نامزد تاریخ است که بهعنوان مشاور مدیریت دارایی بیتوایز (Bitwise Asset Management) خدمت کرده و سرمایهگذار اولیه در استیبل کوین الگوریتمی بیسیس (Basis) بوده است، و هم یک افراطی در سیاستهای پولی است که به شدت نسبت به شرایط نقدینگی «پول مفت» (Easy Money) که به طور تاریخی سوخت بازارهای صعودی ارز دیجیتال بوده، بدبین است.
دکترین او پیشنهاددهنده یک دوگانگی در چشمانداز کریپتو است:
فلسفه وارش که اغلب «دکترین وارش» نامیده میشود، نقدی جامع بر اجماع بانکداری مرکزی مدرن است. این دکترین بر سه ستون استوار است:
کوین وارش در موقعیتی منحصربهفرد قرار دارد: اولین رئیس احتمالی فدرال رزرو با تجربه مستقیم شخصی و حرفهای در صنعت ارزهای دیجیتال.
وارش یکی از معدود چهرههای بلندپایه مالی سنتی است که روایت «طلای دیجیتال» برای بیت کوین را تأیید کرده است. او در مصاحبهای در سال ۲۰۲۱ با CNBC اعلام کرد:
«اگر زیر ۴۰ سال دارید، بیت کوین طلای جدید شماست.»
وارش بر اساس تحلیلهای خود معتقد است که اگر بیت کوین وجود نداشت، طلا اکنون رشد بیشتری داشت، که نشاندهنده انتقال تقاضا از طلا به بیت کوین است. با این حال، حمایت او مشروط است.
او بیت کوین را به عنوان یک «ذخیره ارزش پایدار» میبیند، اما صراحتاً آن را به عنوان وسیله مبادله (پول رایج) قبول ندارد. این یعنی فدرال رزرو وارش احتمالا با بیت کوین مانند کالا (مانند طلا) رفتار خواهد کرد.
وارش سرمایهگذار پروژه استیبل کوین الگوریتمی بیسیس (Basis) بود که در سال ۲۰۱۸ به دلیل مشکلات نظارتی تعطیل شد. این تجربه دو بینش به او داد: خوشبینی تکنولوژیک نسبت به سیاست پولی الگوریتمی و واقعگرایی نظارتی.
او میداند که قوانین فعلی اوراق بهادار میتواند نوآوری را خفه کند و ممکن است به جای رویکرد «تنظیم با اجرا» (Regulation by Enforcement)، به سمت شفافیت قانونی حرکت کند.
سختگیرانهترین موضع وارش در مورد استیبل کوینهای خصوصی است. او هشدار داده که بازار فعلی فاقد ساختار قانونی است. وارش احتمالاً از مدلی حمایت میکند که صادرکنندگان استیبل کوین را به عنوان «بانکهای محدود» (Narrow Banks) در نظر بگیرد؛ یعنی ملزم به نگهداری ذخایر ۱:۱ داراییهای نقدشونده با کیفیت بالا (مانند اوراق خزانهداری) و تحت نظارت فدرال باشند. این امر میتواند باعث حذف بازیگران کوچک و تجمیع بازار در دست غولهایی مانند سرکل (Circle) یا پکسوس (Paxos) شود.
وارش سیاست پولی را ابزاری برای سیاستهای کلان ژئوپلیتیک میداند. او نسبت به عرضه تهاجمی یوان دیجیتال (e-CNY) توسط چین هشدار داده و آن را تهدیدی برای سلطه دلار و ابزاری برای دور زدن تحریمها میداند.
راه حل آمریکایی: وارش برخلاف بسیاری از محافظهکاران، از ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) حمایت میکند، اما با یک شرط مهم: فقط مدل عمدهفروشی (Wholesale).
در این مدل، دسترسی به CBDC محدود به بانکها و موسسات مالی است و افراد مستقیماً با فدرال رزرو حساب نخواهند داشت. این مدل یک سیستم «مشارکت عمومی-خصوصی» ایجاد میکند که در آن فدرال رزرو لایه تسویه حساب (لایه ۱) را فراهم میکند و بخش خصوصی لایه کاربردی را اداره میکند. این دیدگاه، سیستمهای پرداخت کاملاً غیرمتمرکز را به نفع سیستمهای بانکی مدرنشده به حاشیه میراند.
نامزدی وارش جریانات متقاطعی برای قیمتها ایجاد میکند. واکنش اولیه بازار (فروش هیجانی) ناشی از ترس از کاهش نقدینگی بود، اما تحلیل بلندمدت متفاوت است.
| کلاس دارایی | تأثیر فوری (نامزدی) | تأثیر میانمدت (اجرای سیاست) | محرک اصلی |
|---|---|---|---|
| بیت کوین | نزولی (ترس نقدینگی) | صعودی (تایید نهادی) | تز «طلای جدید» / پذیرش |
| دیفای / آلتکوینها | نزولی | بسیار نزولی | حساسیت به نقدینگی / مقررات |
| استیبل کوینها | خنثی | مختلط (ادغام) | مقررات به نفع صادرکنندگان بزرگ و منطبق |
| طلا | نزولی | نزولی | نرخ بهره واقعی بالا / دلار قوی |
نامزدی کوین وارش آزمایشی برای بازگرداندن فدرال رزرو به اصول سنتی پول است که برای عصر دیجیتال بهروزرسانی شده است. برای بازار ارزهای دیجیتال، «فدرال رزرو وارش» به معنای پایان دوران نوجوانی این صنعت است. دوران «پول مفت» که همه قایقها را با هم بالا میبرد، احتمالاً به پایان رسیده است.
جای آن را محیطی سختگیرانهتر خواهد گرفت که در آن داراییهای با کاربرد واقعی و انطباق نهادی (مانند بیت کوین) شکوفا میشوند، در حالی که افراطهای سفتهبازانه توسط باد سرد انقباض نقدینگی از بین میروند. دکترین وارش دشمن کریپتو نیست، بلکه ناظری سختگیر است که صنعت را مجبور به بلوغ میکند.
