در روزهای اخیر شاهد افزایش قابل توجهِ فشارهای دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و طیف متحدان وی علیه ایران با محوریت قریبالوقوع بودن یک حمله نظامی به کشورمان بوده ایم. موضوعی که با شانتاژ گسترده رسانهای و تبلیغاتی نیزی همراه شده و در قالب آن سعی شده و می شود تا ایران به کم هزینهترین شکل ممکن در ریل و مسیری قرار گیرد که مطلوب آمریکایی ها است.
برخی منابع گزارش داده اند که ترامپ شروط مختلفی را نیز برای ایران تعیین کرده است. مثلا وی گفته ایران باید به کل توان هسته ای خود را تعطیل کند و یا بُرد موشک هایش را محدود سازد و یا از نفوذ منطقهایاش دست بکشد و یا حتی برخی منابع در ادعایی عجیب گفته اند که ترامپ خواستار عدم اعدام معترضان اعتراضات اخیر در ایران شده است! تقویت حضور نظامی آمریکا در منطقه و استقرار ناوگان دریایی این کشور در منطقه خلیج فارس و دریای عمان نیز به مثابه اهرمی جهت تشدید فشارها علیه ایران عمل می کند.
با این همه، مقام های ارشد سیاسی و نظامی کشورمان به صراحت اعلام کرده اند که ایران بنای تسلیم شدن در برابر ترامپ را ندارد و از تمام ظرفیت هایش برای ایستادگی در برابر دشمن استفاده می کند. سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه ایران هم گفته که ایران هم برای دیپلماسی و هم البته برای جنگ آمادگی کامل دارد. حال در این وضعیت، اینطور به نظر می رسد که ایستادگی در برابر فشارهای ترامپیست ها علیه کشورمان چه در حوزه نظامی و چه سیاسی، حداقل از 2 منظر بسیار عقلانی و منطقی است.
اول اینکه تسلیم شدن در برابر دولت آمریکا و فردی نظیر ترامپ و متحدانش، به معنای ذلت و تحقیر ملت ایران است. موضوعی که سال ها و حتی دهه ها ایران و ایرانی را عقب خواهد راند. توجه داشته باشیم که مراد ترامپ از تسلیم شدن ایران، نابود کردن کشورمان است حال اگر قرار باشد خودمان با دست خود این کار را انجام دهیم، این بدان معناست که هزینه های هدف نامشروع رئیس جمهور آمریکا را پایین آورده ایم. این مساله نه عقلانی و نه منطقی است. چرا یک ملت باید با وعده های خیالی، تسلیم فردی نظیر ترامپ شود که نشان داده براحتی حاضر است ملت های دیگر را در راستای اهداف خود قربانی کند و در این زمینه هیچ شرم و ابایی نیز نشان نمی دهد. ایستادگی مقابل این فرد و متحدانش، هم عزت آفرین است و هم عقلانی.
نکته دوم اینکه جهان در گذاری تاریخی است و ایران به عنوان یک بازیگر مهم منطقه ای و بین المللی، بدون تردید در نظم آتی جهان جایگاهی ویژه دارد. این مساله هم مورد تایید قدرت های شرقی و هم غربی جهان است. حال ترامپ و متحدانش با درک این مساله، سعی دارند هرطور که شده با سلسله ای از ماجراجوییها در مناطق حساس جهان، از تحقق این سناریو جلوگیری کنند و تا جای ممکن موقعیت هژمونیک خود را حفظ کنند. از این رو، باید بدانیم که ایستادگی امروز به معنای موقعیت برتر و والای فردا است. از یاد نبریم که رسیدن به قله با زحمت همراه است و تنها زمانی که رنج سفر را بپذیریم می توانیم انتظار گشایش های بزرگ را داشته باشیم.
