همشهری آنلاین، شقایق عرفی نژاد: او فارغ التحصیل بازیگری تئاتر از دانشگاه علمیکاربردی است و در طول این سالها با گروههای تئاتری کار کرده است. اما آنطور که میگوید در تمام مدت تمرکزش بیشتر روی سینما بوده که حاصل آن «کشور دنیا»، «قسمت»، «شک»، «چرا»، «عروس دریایی»، «سها» و «ریورس» است که در ایران و خارج از ایران دیده شده اند. او ساخت اولین فیلم بلندش، پروانه، را اوایل تیرماه امسال آغاز شده و آذر ماه به جشنواره رسیده است. این فیلم با بازی مهدی پاکدل، هومن برق نورد، آناهیتا درگاهی، محمد علی محمدی و الهه کریمیدر باره مردی است که به گمان قتل همسر دوستش دستگیر میشود. با برزویی پور در باره این فیلم گفتوگو کردیم:
ما پیشینه تئاتری دارید و به عنوان بازیگر و نویسنده کار کردهاید. الان که اولین فیلم بلندتان را ساختهاید، باید شما را دیگر کارگردان سینما بدانیم یا در هر دو حوزه کار خواهید کرد؟
من از سال ۸۷ کارم را با بازیگری تئاتر شروع کردهام، اما هیچوقت تجربه کارگردانی تئاتر نداشتم. مشاور و مجری طرح بودهام و بیشتر در حوزه فیلمسازی فعالیت کرده ام و فیلم کوتاه ساختهام.
کار کردن در تئاتر چه کمکی به شما در مسیر فیلمسازی کرده است؟
تئاتر در پایه و زمینه کار به شما بسیار کمک میکند. من فیلمساز تجربی هستم و در تمام این مسیر که طی کردهام فیلمسازی را از تجربیاتم و اتفاقاتی که در تئاتر و فیلم کوتاه برایم افتاده یاد گرفته ام. حافظه خوبی ام دارم و توانستم آنها را در ذهنم نگه دارم و زمانی که لازم است استفاده کنم.
تجربه ساخت اولین فیلم چطور بود؟
ساخت اولین فیلم من ۱۷ سال زمان برد؛ یعنی از زمانی که اولین فیلم کوتاهم را ساختم تا الان که اولین فیلم بلندم در جشنواره است. من در این سالها نه از جایی حمایت شده ام و نه بودجهای گرفتهام. همیشه مستقل کار کردهام. برای این که در فضای مستقل و با بودجه کم کار کنید، باید آدمها را مجاب کنید. من در این سالها کار کردهام و رزومه جمع کرده ام تا الان بتوانم آدمها را برای این که با من کار کنند، مجاب کنم. من بچه شهرستان بوده ام و این که به تهران بیایم و بفهمم از کجا باید شروع کنم و بعد کار کنم و فیلم بسازم ۱۷ سال زمان برد. برای این فیلم هم ۵ سال تلاش کردم تا بتوانم آن را بسازم.
در باره فیلم چه چیزی باید بدانیم؟
فیلم از نظر من یک درام اجتماعی عاشقانه است. در باره شخصی است به نام پدرام ستوده که به جرم قتل همسر دوستش دستگیر میشود و درگیر ماجراهایی میشود.
ایده فیلم از کجا آمد؟
من دوست عزیزی به اسم شایان فصیحزاده دارم که ایده فیلم متعلق به اوست. وقتی این ایده را برای من مطرح کرد، به نظرم بسیار جذاب بود. هرچند به پردازش نیاز داشت. زمانی که پیش تولید را شروع کردیم با علیرضا عطاالله تبریزی آشنا شدم که جزو گروه نویسندگان سریال برتاست که در حال حاضر حاضر در شبکه نمایش خانگی در حال انتشار است. چهار ماه روی طرح کار کردیم و نوشته شد و من هم از اول در کنار آقای تبریزی بودم و در جریان پیشرفت فیلمنامه قرار داشتم.
انتخاب بازیگر چطور انجام شد؟
تقریبا تمام اولین انتخابهایمان را در فیلم داشتیم. در این فیلم تصویر و بازی جدیدی از این بازیگران میبیینید و به نظرم تک تک انتخابها در جای درست قرار داشتند.
حضورتان در جشنواره به نظرتان چطور خواهد بود؟ چه پیش بینی دارید؟
من خیلی دوست داشتم فیلمی که این همه سال برایش زحمت کشیدهام، در شرایط بهتری اکران میشد، نه در شرایطی که به وجود آمده و همه ناراحت هستیم. اما من برای این فیلم ۱۷ سال کار کرده بودم. در درجه بعد این که در کنار بزرگترهای سینما فیلمم را ببینم و در کنار آنها داوری شوم برای من مهم است. اگر اتفاق بیشتری برای فیلم بیفتد، خوشحال میشوم، با این وجود به این که جایزه بگیرم و اتفاق خاصی برای فیلم بیفتد، فکر نمیکنم. فیلم مسیر خودش را میرود و من هم تمام توانم را برای ساخت آن گذاشتهام. اگر تماشاگران و دوستان سینمایی من را به عنوان فیلمساز بپذیرند، برای من کافی است و فکر میکنم فیلم هم این قابلیت را دارد. همین که در میان این همه فیلم خودمان را به اینجا رساندهایم برای یک فیلم اول بسیار خوب است.
