همشهری آنلاین، شقایق عرفی نژاد: تقاطع نهایی داستان ۴ زن است که در یک موقعیت در کنار هم قرار می گیرند. در این فیلم رویا جاویدنیا، گیتی قاسمی، نازیین کیوانی جواد قامتی و سیاوش چراغی پور در آن بازی میکنند. سعید جلیلی در این گفت وگو از مشکلات ساخت فیلم اول و شرکت در جشنواره میگوید:
اولین تجربه فیلم بلند چطور بود؟
تجربه بسیار سختی بود و اگر عوامل دوستانه در کنارم نایستاده بودند، واقعا ممکن بود از پس این کار برنیایم. مهمترین مشکل ما مسائل مالی و هزینههای تولید بود که با بالا رفتن ساعت به ساعت قیمت دلار پروژه را تحت تأثیر قرار میداد. از یک طرف به شدت دوست داشتم فیلم را بسازم و از طرف دیگر هم دوست نداشتم به کسی فشار مالی وارد کنم.
تهیه کننده، مهدی مددکار را چطور پیدا کردید؟
ما در حال ساخت فیلمی به اسم «شوتی» بودیم که همین افزایش قیمت دلار برآورد را تغییر داد و نتوانستیم کار را شروع کنیم. همزمان مهدی مددکار مشغول پروژه شمال از جنوب غربی بود. وقتی این پروژه تمام شد، همدیگر را دیدیم و گفتوگو کردیم و تصمیم گرفتیم این کار را با پول توجیبی خودمان بسازیم.
جشنواره امسال مثل دو سال قبل مجموعه ای از فیلمهایی است که اولین تجربه سازندگانشان هستند. این رویکرد به نظرتان چطور است؟
به نظرم کار ویژهای است که باعث میشود جوانان کار کنند. من معتقدم در کل سیستم اداری کشور به جوانها باید به جوانها اعتماد کرد. آنها هم تحصیلات به روزتری دارند و هم با تکنولوژی آشنا هستند و باید به آنها اجازه کار داد. با این خلاقیت میتوانند کارهایی کنند که از مشکلات بیرون بیاییم. در سینما جوانان ما با ساختارهای قدیمی کار نمیکنند. حرف خودشان را میزنند. همانطور که یک روز فیلمسازانی مثل محمدحسین مهدویان و سعید روستایی در یک سال فیلم اولشان در جشنواره نمایش داده شد. دو حرف متفاوت داشتند و رویکردشان کاملا تازه بود. الان چند سال است که سینمای ایران تحث تأثیر فیلمهای اینها قرار گرفته است. همینطور فیلمسازان جوانی مثل هومن سیدی و وحید جلیلوند. بنابراین به نظرم جوانان کارهای بسیار تازه ای میتوانند بکنند.
در باره فیلم فقط گفته شده که یک قصه زنانه دارد. توضیح بیشتری میدهید؟
فضای بسیار ملتهبی دارد. داستان ۴ زن است که میتوانند دشمن هم باشند. اما ناچارند در یک لحظه با هم همکاری کنند تا از یک چالش بزرگ بیرون عبور کنند. به این آدمها نزدیک میشویم و دنیایشان را میشناسیم. پول با آنها کاری میکند که همه ارزشها و اخلاقیات را زیر پا میگذارند. پول دقیقا همان چیزی است که چند سال پیش باعث شد نتوانم کارم را بسازم. هرچند این مسئله در لایههای زیرین کار است و مستقیم به آن پرداخت نمیشود. چون شعاری میشود.
در باره انتخاب بازیگر بگویید. به عنوان یک فیلم اولی احتمالا مشکلات بیشتری برای انتخاب بازیگر داشته اید.
ما چون فیلمنامه خوبی داشتیم، دستمان در انتخاب بازیگر باز بود. تقریبا گزینهای نداشتم که فیلمنامه بدهم و جواب منفی بگیرم. توان بازیگری آنها برایم مهم بود، نه این که حتما سلبریتی و شناخته شده باشند. همه آنها هم به نظرم درخشان بودند.
از فیلمنامه صحبت کردید که نوشته خودتان هم هست. از ایده آن و روند نوشته شدن بگویید.
من چند سال قبل فیلم کوتاهی به اسم «نفر سوم» ساختم. همیشه اعتقاد داشتم برای ساخت فیلم بلند اول باید با نگاه به شرایط کار کنیم. نمیتوانیم سراغ هر فیلمنامه و تولید بزرگ برویم. بنابراین خواستم یک قصه را در یک لوکیشن تعریف کنم. این ایده در فیلم کوتاه جواب داد و تصمیم گرفتم آن را تبدیل به فیلم بلند کنم.
در روند تبدیل به فیلم بلند، چه تغییراتی کرد؟
در فیلم کوتاه دو شخصیت هستند که در این موقعیت قرار میگیرند، اما در نسخه بلند تبدیل به چهار شخصیت شدند. به دلیل این که فیلم بلند احتیاج به پیرنگهای بیشتری برای جذب مخاطب دارد این کار را کردم تا یک ساختار سه پرده ای را تشکیل دهد.
پیشبینی تان از اکران در جشنواره چیست؟
پیش از جشنواره ما اکرانهایی برای افراد مختلف از مخاطب عام گرفته تا متخصص داشتیم. همه بازخوردها راضیکننده بود و تماشاگر ارتباط برقرار کرده بود. من تجربه جشنواره را ندارم و نمیدانم چه اتفاقاتی میافتد ولی معتقدم با تماشاگر ارتباط برقرار میکند.
