به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نمایشگاههای دفاعی معمولا صحنه رقابت شرکتهای تسلیحاتی برای جلب توجه مشتریان بالقوه هستند، اما گاهی یک تصویر بیش از هزار بیانیه رسمی معنا دارد. ماکت F-۳۵ با رنگ و نشان عربستان در ریاض، تنها یک مدل نمایشی ساده نبود؛ بلکه پیامی حساب شده درباره جاهطلبیهای هوایی این کشور و تمایل آن برای ورود به باشگاه کاربران جنگندههای پنهانکار به شمار میرفت. در عین حال، چنین سناریویی واشنگتن را در موقعیتی حساس، جایی میان منافع تجاری، ملاحظات امنیتی و تعهدات نسبت به اسرائیل، قرار میدهد.
یک ماکت، اما با پیام واقعی
نشریه Army Recognition گزارش داد که در جریان نمایشگاه World Defense Show، ماکت F-۳۵ با علائم رسمی عربستان در معرض دید قرار گرفت؛ اقدامی که به وضوح مخاطب آن مشخص بود. هرچند نمایش ماکت جنگندهها در چنین رویدادهایی امر عجیبی نیست، اما این مورد حال و هوای یک پیشنهاد اختصاصی را داشت.
این نمایش در شرایطی انجام شد که عربستان طی سالهای اخیر نشانههای متعددی از علاقه به توان هوایی نسل جدید بروز داده و ایالات متحده نیز ناگزیر است که پیامدهای سیاسی و راهبردی هرگونه انتقال چنین سامانهای را با دقت بررسی کند.
چرا F-۳۵ برای عربستان جذاب است؟
جذابیت F-۳۵ تنها در نام آن خلاصه نمیشود. این جنگنده بهگونهای طراحی شده که در مراحل اولیه یک درگیری، با حفظ پنهانکاری، مهمات هدایتشونده را در محفظههای داخلی حمل کند و پس از کاهش تهدید پدافند، با بارگذاری خارجی به یک پلتفرم ضربتی سنگین تبدیل شود.
در پیکربندی پنهانکار، این هواپیما میتواند به توپ ۲۵ میلیمتری GAU-۲۲/A، دو موشک هوابههوای AIM-۱۲۰ AMRAAM و دو بمب هدایتشونده ۲۰۰۰ پوندی JDAM مجهز شود. در شرایطی که تهدید جدی وجود نداشته باشد، ظرفیت حمل تسلیحات آن تا حدود ۱۸ هزار پوند افزایش مییابد؛ رقمی که آن را به یک جنگنده چندمنظوره واقعی بدل میکند.
برای عربستان که هماکنون نیز به جنگندههای پیشرفته و تسلیحات دقیق دسترسی دارد، تفاوت اصلی در چگونگی اجرای ماموریت است: نفوذ به عمیقترین لایههای دفاعی دشمن با حداقل نیاز به پشتیبانی گسترده از سوی هواپیماهای سوخترسان، اخلالگر یا اسکورت.
برتری در نبرد هوایی؛ بازی «اولین شلیک»
در نبردهای هوا به هوا، موشک AMRAAM ستون فقرات توان تهاجمی F-۳۵ محسوب میشود. این موشک با جستجوگر راداری فعال خود، در مرحله پایانی مسیر به طور مستقل هدف را دنبال میکند و وابستگی به جنگنده شلیککننده را کاهش میدهد. چنین قابلیتی به خلبان اجازه میدهد تا همزمان چند هدف را مدیریت کند.
در عمل، مزیت F-۳۵ اغلب در این خلاصه میشود که چه کسی زودتر و با اطمینان بالاتر شلیک میکند. ترکیب پنهانکاری و تلفیق پیشرفته حسگرها این امکان را فراهم میآورد که دشمن حتی پیش از آنکه متوجه حضور هواپیما شود، در تیررس قرار گیرد.
اما مسئله فقط فنی نیست. عربستان در منطقهای قرار دارد که ایالات متحده بنا دارد تا برتری کیفی نظامی اسرائیل (QME) را حفظ کند. هرگونه فروش سلاح عمده به کشورهای خاورمیانه باید از منظر تاثیر آن بر این برتری بررسی شود.
به همین دلیل، اگر انتقال F-۳۵ به ریاض جدی شود، به احتمال زیاد نسخهای با محدودیتهای مشخص در اختیار سعودیها قرار خواهد گرفت؛ محدودیتهایی که میتواند شامل سطح دسترسی به نرمافزارها، زمانبندی ارتقاها، جنگ الکترونیک و برخی قابلیتهای شبکهای و رمزنگاری باشد. به بیان دیگر حتی در صورت فروش، تفاوتهایی میان نسخه سعودی و نسخههای عملیاتی اسرائیل وجود خواهد داشت.
تغییر موازنه یا تکمیل ناوگان موجود؟
عربستان هماکنون از ترکیبی قدرتمند شامل F-۱۵های پیشرفته و یوروفایتر تایفون بهره میبرد؛ هواپیماهایی که از نظر سرعت، برد و توان حمل سلاح در سطح بالایی قرار دارند. با این حال، آنچه این ناوگان فاقد آن است، ترکیب گسترده پنهانکاری و شبکه حسگرهای یکپارچه در مقیاس F-۳۵ است.
منبع: armyrecognition
۵۸۳۲۲
