به گزارش رکنا، پژوهشگران دانشگاه استنفورد در مطالعهای جدید موفق شدند با ترکیب پیوند سلولهای بنیادی خونساز و پیوند سلولهای تولیدکننده انسولین (جزایر پانکراس)، دیابت نوع ۱ را در موشهای آزمایشگاهی درمان کنند.
دیابت نوع ۱ یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن، سلولهای تولیدکننده انسولین در پانکراس را از بین میبرد. به همین دلیل، بیماران باید تا پایان عمر انسولین تزریق کنند.
در این پژوهش، دانشمندان علاوه بر جایگزین کردن سلولهای از دست رفته، سیستم ایمنی موشها را نیز به گونهای بازسازی کردند که دیگر به سلولهای جدید حمله نکند. در نتیجه، موشهای درمانشده توانستند بدون نیاز به انسولین یا داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی، سطح طبیعی قند خون خود را برای دستکم شش ماه حفظ کنند.
یکی از مهمترین دستاوردهای این مطالعه، کاهش چشمگیر شدت آمادهسازی پیش از پیوند بود. در روشهای رایج، بیماران باید تحت شیمیدرمانی یا پرتودرمانی سنگین قرار بگیرند؛ اما پژوهشگران با استفاده از یک روش جدید مبتنی بر آنتیبادی ضد CD117، میزان پرتودرمانی را بیش از ۹۵ درصد کاهش دادند و همچنان موفق به درمان موشها شدند.
این دستاورد میتواند در آینده، مسیر درمان دیابت نوع ۱ و حتی برخی بیماریهای خودایمنی مانند لوپوس و آرتریت روماتوئید را تغییر دهد.
با این حال، این روش هنوز فقط روی موشها آزمایش شده است و تا تبدیل شدن به درمانی برای انسان، باید مراحل متعددی از جمله کارآزماییهای بالینی، بررسی ایمنی و اثربخشی و همچنین حل چالش تأمین سلولهای مناسب برای پیوند را پشت سر بگذارد. بنابراین، هنوز نمیتوان آن را درمان قطعی دیابت نوع ۱ در انسان دانست.
با وجود این محدودیتها، پژوهشگران این مطالعه را یکی از امیدوارکنندهترین گامها در مسیر درمان ریشهای دیابت نوع ۱ میدانند.