به گزارش همشهری آنلاین، بهنام صدقی، روزنامهنگار: در این میان، سه مولفه کلیدی بهعنوان محورهای استراتژیک برای حفظ استقلال و اقتدار کشور، در کانون توجه قرار دارند. موشک، معیشت و سانتریفیوژ. شاید برای برخی سوال باشد که چرا حمله نظامی رخ داد و کشور به سمت تنش و جنگ پیش رفت؟ چرا سانتریفیوژها جمعآوری نشد و چرا ایران حاضر نیست چندین کیلوگرم اورانیوم غنیشده را تحویل دهد؟ آیا نمیشد با توافقهایی، این هزینهها را کاهش داد؟ اما پاسخ به این سوالات ریشه در فهم عمیقتر از مفهوم استقلال و هویت ملی دارد. برای ملت بزرگ ایران، موضوع اصلی فراتر از چند سانتریفیوژ یا مقدار مشخصی اورانیوم است. این مسئله درباره حفظ یکپارچگی و تمامیت ملیست. درباره آیندهای است که در آن، هیچ کشور و یا قدرت خارجی حق ندارد سرنوشت ایران را به بازی بگیرد یا محدود کند. همینطور که امروز حق ندارند برای ایران و ایرانی تعیین تکلیف کنند.
اگر امروز کوتاه بیاییم، چه تضمینی وجود دارد که فردا دشمن نگوید ایران برای امنیت منطقه خطر محسوب میشود و باید تحت فشار قرار گیرد؟ این مهم، تصویر تلخی از آیندهای است که باید با تمام توان از آن جلوگیری کرد. واقعیت این جنگ و جنگ دوازده روزه اخیر میان آمریکای جنایتکار و رژیم منحوس صهیونیستی با ایران مقتدر، فراتر از یک رویارویی مستقیم نظامی بود. این نبرد، جبههای گسترده و پیچیده را نمایان ساخت که در آن ایران پیروز، در برابر ائتلافی بسیار گسترده ایستاد. ائتلافی متشکل از آمریکا، کشورهای عضو ناتو، رژیم صهیونیستی و آژانس بینالمللی انرژی اتمی. حملات هوایی آمریکا به تأسیسات هستهای ایران، نقش این کشور را در مدیریت عملیات بهخوبی نشان داد.
در کنار این، حضور پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه و حمایت کشورهای اروپایی نظیر آلمان، انگلیس و فرانسه و حتی فعالیتهای جاسوسی در کشور، لایههای پیچیدهای از یک جنگ ترکیبی و هماهنگ را شکل داده بود و این نبرد صرفا جنگ موشکی و نظامی نبود، بلکه یک جنگ ترکیبی - شناختی بود و در حوزههایی همچون افکار عمومی، رسانه و دیپلماسی جریان داشت. رسانههای عبری و غربی به سانسور و تحریف واقعیتها پرداختند و تلاش کردند حمایتهای آشکار کشورهای اروپایی از حملات به ایران را پنهان کنند.
نهایتا پرده از شبکهای پیچیده برداشته شد و دریافتیم که دشمنان در ابعاد امنیتی، دیپلماتیک و رسانهای، حقیقت را هدف گرفته بودند. اما پاسخ ایران نهتنها نظامی، بلکه استراتژیک و همهجانبه بود. حفظ سانتریفیوژها و ادامه مسیر هستهای، نشان از عزم راسخ ایرانیان برای حفظ استقلال و عدم تسلیم در برابر تهدیدات و فشارهای خارجی داشت. همچنین تلاش برای تأمین معیشت مردم در این شرایط، نمایانگر توجه ویژه به بعد اقتصادی و اجتماعی قدرت ملی بود. قدرت موشکی که بارها بهعنوان بازدارندهای موثر عمل کرده، نشانی از توان دفاعی بیبدیل ایران در منطقه بود.
مردم ایران بهخوبی دریافتهاند که استقلال، امنیت و رفاه ملت و مملکت، سه ضلع ناگسستنی یک مثلث هستند و هیچ یک بدون دیگری نمیتواند تضمینکننده آیندهای روشن باشد. بنابراین، «سهگانه سانتریفیوژ، موشک و معیشت» نهتنها نمادی از مقاومت، که نشانهای از ارادهای است که کشور را به سوی قلههای اقتدار و امنیت هدایت میکند.
