هر کس به سهم خود در تدارک استقبالی شایسته است و شوق میزبانی را میتوان در نگاه مردم، در جنبوجوش شهر و در دلهایی دید که لحظهشماری میکنند تا رسم دیرینه میهماننوازی را به زیباترین شکل به جا آورند.
میزبان، روزهای زیادی است که چشمبهراه این دیدار مانده؛ گویی شهر نفسهایش را میشمارد تا لحظه وصال فرا برسد.
خیابانها آراستهاند، دلها آمادهاند و نگاهها به مسیری دوخته شده که قرار است قدمهای میهمان بر آن نقش ببندد. میلیونها قلب با تمام وجود، مشتاق میزبانی از این میهمان عزیزند.
در ورودی شهر، فرش قرمز عشق و دلدادگی با تار و پود بافته شده از اشکهای بیامان میزبان گسترده شده است.
قم، با تمام وجود، آغوش گشوده تا آنچه را در دل دارد، با زبان محبت و وفاداری به میهمان خویش تقدیم کند. پانزده سال از آخرین میزبانی قم میگذرد؛ پانزده سال از روزهایی که رهبر انقلاب در سفر تاریخی مهرماه ۱۳۸۹، میهمان این شهر بود و قم با همه ظرفیت، محبت و دلدادگی خود، از او استقبال کرد.
سالها گذشت و چشمانتظاری مردم قم برای تکرار آن دیدار ادامه یافت. اما تقدیر، روایت دیگری برای این میزبانی نوشت. اینبار، قم نه در انتظار گامهای میهمان، که در آستانه استقبال از پیکر او ایستاده است. اگر آن روز، این شهر به شوق دیدار آذین بسته بود، امروز به داغ فراق، جامه عزا بر تن کرده است.
آن روز، خیابانهای قم میزبان گامهای میهمان بودند و امروز، شانههای مردمانش امانتدار پیکر او خواهند شد. تاریخ، بار دیگر افتخار میزبانی را به قم سپرده است؛ اما این بار نه برای سلام، که برای وداع. شهری که سالها در آرزوی تکرار آن دیدار بود، اکنون آخرین رسم میهماننوازی خود را با بدرقهای آمیخته به عشق، وفاداری، اشک و اندوه به جا میآورد؛ بدرقهای که بیتردید در حافظه قم و تاریخ این سرزمین ماندگار خواهد شد.
سهشنبه، قم دیگر تنها یک شهر نخواهد بود؛ خانهای خواهد شد که برای بدرقه میهمانش، همه درهایش را گشوده است. از ورودیهای شهر تا خیابانهای منتهی به حرم، هر قدم، روایت دلدادگی مردمی است که آمدهاند تا آخرین سلام خود را نثار میهمانشان کنند.
رهبر شهید، تکیهگاهی استوار و پدری دلسوز برای خانواده ۹۰ میلیونی ایران بود؛ پدری که تا واپسین لحظه در کنار مردم ایستاد و خود را در غم و شادی این سرزمین شریک میدانست. شاید همین احساس است که اشکها را بیاختیار بر گونهها جاری کرده و این بدرقه را به صحنهای از عشق، وفاداری و قدرشناسی بدل ساخته است.
قم، در این روز، نه فقط پیکری را بدرقه میکند بلکه برگ دیگری از تاریخ خود را با اشک، حماسه و میهماننوازی مینویسد.
اکنون، همه نگاهها به سهشنبه دوخته شده است؛ روزی که قم، بار دیگر در برابر آزمونی بزرگ از عشق و وفاداری قرار میگیرد. از نخستین ساعات بامداد، خیابانهای شهر میزبان گامهای مردمی خواهد بود که از جایجای ایران راهی دیار کریمه اهلبیت(س) شدهاند تا در آخرین بدرقه، سهمی از ادای دین و قدردانی خود را ادا کنند.
قرار است این بار، تاریخ نه با سخنرانیها و دیدارها، بلکه با اشکها، سلامهای آخر و شانههایی که امانتدار پیکر میهمان خواهند شد، ورق بخورد؛ روزی که قم، روایت دیگری از میهماننوازی خود را در حافظه ایران به ثبت خواهد رساند.
انتهای پیام
