دانشمندان ناسا مدتها بهدنبال بررسی رفتار آتش در فضا بودهاند. پیشتر حتی شعلههای کوچک و کنترلشدهای در داخل فضاپیمای Cygnus روشن شده بود تا نحوه گسترش آتش بررسی شود. اما اکنون آنها قصد دارند مطالعات خود را یکقدم دیگر جلو ببرند و برای اولینبار روی سطح ماه آتشافروزی کنند.
در شرایطی که آژانس فضایی آمریکا درنهایت به دنبال حضور دائمی انسانها بر روی ماه است، دانشمندان ناسا برنامههایی را برای آزمایش قابلیت اشتعال مواد در سطح ماه مطرح کردهاند.
بهعنوان بخشی از این آزمایش که باعنوان FM2 (مخفف قابلیت اشتعال مواد روی ماه) معرفی شده، دانشمندان میخواهند یک آزمایش استاندارد با نام NASA-STD-6001B را به چالش بکشند. این آزمایش شامل نگهداشتن یک شعله ۱۵ سانتیمتری در برابر یک ماده برای ارزیابی ایمنی آن میشود. تاریخ پرتاب برنامهریزیشده اواخر سال ۲۰۲۶ است و طی آن 4 نمونه سوخت جامد درون محیطهای کوچک و قابلسکونت روی ماه آزمایش میشوند. دوربینها، رادیومترها و یک سنسور اکسیژن نیز رفتار آتش را اندازهگیری و ثبت خواهند کرد.
به گفته آنها، اگر شعله بیش از ۱۵ سانتیمتر به سمت بالا گسترش پیدا کند یا ذرات سوزان از ماده به پایین بریزد، آن ماده در آزمون مردود میشود. طبق گفته ناسا، این تست برای ارزیابی، آزمایش و انتخاب موادی انجام میشود که قرار است در وسایل نقلیه فضایی و تجهیزات پشتیبانی مرتبط استفاده شوند.
به عقیده دانشمندان، مادهای که روی زمین در مرز غیرقابلاشتعال بودن قرار دارد، ممکن است در گرانش ضعیفتر، قابل اشتعال شود. دلیل این موضوع پدیدهای طبیعی به نام «کَندهشدن شعله» (Blowoff) است که میگوید روی زمین، هوا و اکسیژن تازه بهصورت طبیعی دور شعله میچرخد و این امر شعلهای که ضعیف شده را کمکم خاموش میکند. اما محققان میگویند در گرانش کمتر، مثل روی ماه، این جریان طبیعی هوا با سرعت کمتری اتفاق میافتد.
به بیان دیگر، واکنشهای شیمیایی شعله ممکن است در محیط قمری بتوانند بیشتر همگام بمانند و در نتیجه، یک ماده در ماه اشتعالپذیرتر از زمین باشد.
برخی پژوهشهای قبلی که برای شبیهسازی بیوزنی (رها کردن محمولهها از ارتفاع) و موشکهای کاوشگر زیرمداری انجام شده بود نیز نشان دادهاند که برخی محیطهای دارای گرانش جزئی، احتمالاً میزان اشتعالپذیری برخی مواد را افزایش میدهند.
