به گزارش ورزش سه، دیدار فرانسه و پاراگوئه در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در شرایطی واقعا غیر انسانی برگزار شد. بازیکنان دو تیم در شرایطی به میدان رفتند که دمای چمن ورزشگاه به حدود ۶۰ درجه سانتیگراد رسیده بود و برخی نقاط ورزشگاه حتی دمایی نزدیک به ۷۰ درجه را ثبت کردند؛ شرایطی که این مسابقه را به یکی از سختترین بازیهای تاریخ جام جهانی از نظر آبوهوایی تبدیل کرد.
دقایقی پیش از شروع مسابقه، دماسنجی که در سطح چمن قرار گرفته بود، عددی باورنکردنی را نشان میداد؛ حدود ۶۰ درجه سانتیگراد.
ولی وضعیت از این هم بدتر بود. در بخشهایی از ورزشگاه که به طور مستقیم زیر تابش آفتاب قرار داشت، از جمله روی صندلیهای سکوها، تلفنهای همراه و دوربینهای مجهز به حسگر حرارتی، دمایی نزدیک به ۷۰ درجه سانتیگراد را ثبت کردند؛ شرایطی که بیشتر به سطح آسفالت در یک روز داغ تابستانی شباهت داشت تا زمین فوتبال. فوتبالیستهای فرانسه و پاراگوئه روی آسفالت داغ آفتابخورده در ظهر تابستان فوتبال بازی کردند نه روی زمین چمن!
البته دمای رسمی هوا به مراتب پایینتر بود و بین ۳۷ تا ۳۸ درجه سانتیگراد اعلام شد، اما همین دما کافی بود تا این مسابقه به عنوان گرمترین بازی تاریخ جام جهانی از نظر دمای هوای ثبتشده وارد تاریخ شود.
کارشناسان هواشناسی توضیح میدهند که چمن طبیعی یا مصنوعی، زمانی که ساعتها زیر نور مستقیم خورشید قرار میگیرد، میتواند بین ۲۰ تا ۳۰ درجه گرمتر از دمای محیط شود؛ اتفاقی که دقیقاً در ورزشگاه فیلادلفیا رخ داد و سطح زمین را تقریباً به اندازه آسفالت داغ کرد.
صابر دفرژ، خبرنگار فرانسوی، تصویری از دماسنج کنار زمین منتشر کرد که به خوبی شدت گرمای مسابقه را نشان میداد.
شبکه RMC Sport گزارش داد که دمای احساسی داخل ورزشگاه حدود ۵۰ درجه سانتیگراد بوده است؛ آن هم در شرایطی که ورزشگاه فیلادلفیا فاقد سیستم تهویه مطبوع است.
تنها اقدام برگزارکنندگان برای کاهش فشار گرما، نصب دستگاههای خنککننده در کنار نیمکتهای ذخیره بود تا بازیکنان و اعضای کادر فنی در زمان استراحت بتوانند اندکی از شدت گرما فرار کنند.
دیدیه دشان، سرمربی فرانسه، دو روز پیش از این مسابقه درباره شرایط آبوهوایی هشدار داده بود. او گفته بود تجربه حضور در جام جهانی باشگاهها که آن هم در ایالات متحده برگزار شده بود، به او نشان داده گرمای هوا میتواند به اندازه کیفیت حریف روی نتیجه مسابقه تأثیرگذار باشد.
پیشبینیهای هواشناسی از روزها قبل دمای ۳۸ درجه همراه با رطوبت بالا را اعلام کرده بودند؛ شرایطی که دشان از آن به عنوان یکی از مهمترین چالشهای تیمش یاد کرده بود.
فیفا برای چنین شرایطی، توقفهای اجباری برای نوشیدن آب و همچنین نیمکتهای مجهز به سیستم خنککننده را در نظر گرفته بود، اما قوانین مسابقات اجازه تعویق یا لغو بازی صرفاً به دلیل گرمای شدید را نمیدهد.
طبق مقررات فیفا، تنها وقوع طوفان، رعدوبرق یا خطرات ناشی از صاعقه میتواند باعث توقف یا به تعویق افتادن مسابقه شود.
البته این نخستین بار نیست که جام جهانی آمریکا با چنین شرایطی خبرساز میشود.
جام جهانی ۱۹۹۴ همچنان یکی از جنجالیترین دورههای تاریخ این رقابتها از نظر شرایط آبوهوایی به شمار میرود. در آن سال، برای هماهنگی با ساعات پخش تلویزیونی اروپا، بسیاری از مسابقات حوالی ظهر یا اوایل بعدازظهر برگزار شدند؛ دقیقاً زمانی که دمای هوا به اوج خود میرسید.
بازیکنان و مربیان آن دوره بارها از حس نفس کشیدن در هوای داغ صحبت کرده بودند و رسانههای بینالمللی گزارش داده بودند که در جریان دیدار آلمان و کره جنوبی، دمای سطح زمین به حدود ۴۸ درجه سانتیگراد رسیده بود؛ مسابقهای که هنوز هم یکی از دشوارترین آزمونهای بدنی تاریخ جام جهانی محسوب میشود.
یکی از معروفترین مسابقات آن جام در همین شرایط برگزار شد و بعد از داستانهای عجیب و غریب فیفا و مارادونا، رومانی با نتیجه تاریخی ۳ بر ۲ آرژانتین را در ورزشگاه رز بول پاسادنا شکست داد.
اگرچه در آن زمان آمار دقیقی از دمای زمین منتشر نشد، اما بازیکنان دو تیم بعدها بارها از گرمای طاقتفرسای آن مسابقه سخن گفتند و تأکید کردند دمای هوا از ۴۰ درجه سانتیگراد فراتر رفته بود.
۳۲ سال بعد، جام جهانی بار دیگر به آمریکا بازگشته و گرمای بیرحم تابستان این کشور دوباره به یکی از مهمترین سوژههای مسابقات تبدیل شده است. اوج این گرمای طاقتفرسا را دیشب در بازی فرانسه و پاراگوئه شاهد بودیم.
