پرسپولیس چطور از اسکوچیچ و ادامه همکاری با اوسمار به مهدی تارتار رسید؟ این سؤال این روزهای میلیونها هوادار پرسپولیس است؛ سؤالی که هنوز هیچ پاسخی برای آن وجود ندارد.
هواداران پرسپولیس از اسم های مطرح شده مثل تارتار و حسینی عصبانی هستند، چون اعتقاد دارند هدایت بزرگترین و پرافتخارترین تیم ایران، مربیای با کارنامه بزرگ، شخصیت قهرمانی و تجربه حضور روی نیمکت تیمهای مدعی میخواهد. از نگاه آنها، وقتی باشگاه با اسکوچیچ مذاکره کرده و حتی اوسمار را هم از دست داده، رسیدن به گزینههای داخلی یعنی شکست کامل پروژه انتخاب سرمربی.
اعتراض هواداران هم کاملاً منطقی است. اگر با اسکوچیچ توافق نهایی نشده بود، چرا باشگاه اجازه داد اوسمار جدا شود؟ اگر برنامه جایگزین وجود داشت، چرا حالا بعد از چند هفته نام مربیانی مطرح میشود که حتی سابقه هدایت تیمی با فشار و توقعات پرسپولیس را ندارند؟
هواداران میگویند پرسپولیس قرار بود بعد از یک فصل ناموفق با یک انتخاب بزرگ برگردد، نه اینکه در نهایت به گزینههایی برسد که از همان لحظه اول با مخالفت گسترده روبهرو بودند.
خشم هواداران امروز فقط متوجه یک مربی خاص نیست؛ آنها به مدیریت باشگاه و تصمیمهایی اعتراض دارند که پرسپولیس را از یک پروژه امیدوارکننده به این وضعیت رسانده است.
