به گزارش پارسینه ، بهنوش طباطبایی نوشت: ایران! ای سرزمینی که تو را هم در خون مان حمل می کنیم ، هم با خونمان. من هرگز نفهمیدم که جنگ ها دقیقا از کجای سقف آسمانت آغاز و در کجای خاک تنت تمام می شوند. ولی می دانم که وطن برای من فقط آسمان و خاک نیست.
وطن برای من مردمی ست که با رنج ،ایستادگی می کنند و با امید، مقاومت. وطن برای من مردمی ست که با عشق ، وحدت را نفس می کشند. وطن برای من داغ بر جای مانده از آرزوهای موشک خورده ی کودکان میناب است. وطن آه پدران، وطن درد مادران، وطن فرزندان هدیه شده به خاک ایران است و چه غرورآفرین و با افتخار است وطنم ایران.
