به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از فرادید: اف کلینت همراه گروهی از زنان که «پنج نفر» نامیده میشدند، معتقد بود با موجودات و ارواحی از جهانی دیگر ارتباط برقرار میکند. او بعدها در یادداشتهای خود نوشت که این ارواح از او خواستهاند مجموعهای از نقاشیها را خلق کند که پیامهایی درباره زندگی، روح انسان و جهان هستی در خود داشته باشند.
در سال ۱۹۰۶، زمانی که هنر انتزاعی هنوز به شکل رسمی شکل نگرفته بود، اف کلینت شروع به خلق آثاری کرد که در آنها خبری از منظره، چهره یا اشیای واقعی نبود. او به جای آن از رنگهای درخشان، دایرهها، مارپیچها، خطوط هندسی، نمادهای گیاهی و شکلهای رازآلود استفاده میکرد. بسیاری از این آثار چند سال پیش از نقاشیهای انتزاعی هنرمندانی مانند Wassily Kandinsky خلق شده بودند.
مهمترین مجموعه او «نقاشیها برای معبد» نام دارد که شامل ۱۹۳ اثر است. او این آثار را طی حدود نه سال خلق کرد و معتقد بود قرار است روزی در مکانی ویژه و معنوی نگهداری شوند. در میان آنها مجموعهای از نقاشیهای بزرگ وجود دارد که مراحل مختلف زندگی انسان، از کودکی تا پیری، را به شکلی نمادین به تصویر میکشند.
نکته جالب این است که اف کلینت در ظاهر زندگی یک نقاش کاملاً معمولی را داشت. او پس از تحصیل در آکادمی هنر، منظرهها و پرترههایی میکشید که مطابق سلیقه رایج زمان خود بودند. اما در کنار این فعالیتها، صدها اثر انتزاعی و تجربی خلق میکرد که تقریباً هیچکس از آنها خبر نداشت.
او در طول زندگی خود بیش از ۱۲۰۰ نقاشی و هزاران صفحه یادداشت برجای گذاشت. با این حال باور داشت مردم زمانهاش آمادگی درک آثارش را ندارند. به همین دلیل وصیت کرد که این آثار تا سالها پس از مرگش در معرض دید عموم قرار نگیرند.
پس از مرگ او در سال ۱۹۴۴، آثارش برای چند دهه در انبارها باقی ماند. زمانی که پژوهشگران و تاریخنگاران هنر آنها را دوباره بررسی کردند، متوجه شدند اف کلینت سالها پیش از بسیاری از چهرههای مشهور هنر مدرن به شیوهای کاملاً انتزاعی نقاشی میکرده است. همین موضوع باعث شد نگاه رایج به تاریخ هنر انتزاعی تغییر کند.
امروزه بسیاری از کارشناسان معتقدند هیلما اف کلینت نهتنها یکی از نخستین هنرمندان انتزاعی جهان بوده، بلکه آثارش به دلیل ترکیب هنر، معنویت، نمادگرایی و اندیشههای عرفانی، جایگاهی منحصربهفرد در تاریخ هنر دارند.
