نسرین پرویزی معاون گروه واژهگزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: سالها قبل فرهنگستان واژه «هدفون» را در مجموعه واژههای عمومی، که پیش از تشکیل گروههای تخصصی کار بررسی واژهها را بر عهده داشت، بررسی کرده و چون در آن زمان هدفونها خیلی ساده بودند، دو گوشی بزرگ که روی گوش قرار میگرفت وانواع خیلی متنوعی نداشت فقط ممکن بود ظریفتر یا زمختتر باشند، معادل «دوگوشی» را برای آن انتخاب کردیم.
او سپس افزود: اخیراً استانداردی را مربوط به انواع ترجمه، بررسی میکردیم که در واقع انواع مختلف «دوگوشی»(هدفون) را بررسی میکردند و در آنجا دیدیم واژه «دوگوشی» خیلی در ترکیباتی که ساخته شده نمینشیند؛ الان هدفونهایی هست که فقط روی یک گوش قرار میگیرد، بعضیها داخل گوشی قرار میگیرند، بعضیها به گردن آویزان میشوند و «دوگوشی» برایشان مناسب نبود مثلاً «دو گوشی تک گوشی»، «دوگوشی تو گوشی» و... خیلی مناسب نبود و تصمیم گرفتیم، این واژه را مجددا بررسی کنیم.
معاون گروه واژهگزینی در ادامه یادآور شد: میدانیم هدفونهایی که در داخل گوش قرار میدهند، «هدفون»ش را نمیگویند و میگویند «توگوشی» در واقع صفتش را به کار میبرند یا «روگوشی» و «تکگوشی». اینها را داریم مجددا بررسی میکنیم و نظرات را از گروههای مختلف و فراخوانی که در «چشم و چراغ» قرار داده شده جمعآوری میکنیم و میشود از این نظرات استفاده کرد. همچنین پیشنهادهایی را همکارهای ما داده بودند که خیلی متنوع است؛ بعضی از واژهها را با «نیوشیدن» که معنی «شنیدن» است گرفته بودند مانند «نیوشه» و «شنونه» ساخته بودند یا «آوایار» را ساختهاند. به هر حال هیچکدام هنوز تصویب نشدهاند و شاید در جلسه آتی گروه واژهگزینی مطرح شود و امیدواریم پیشنهادهای خوبی به ما برسد که برای نام کلی «هدفون» چه چیزی میتوانیم بگذاریم که با ترکیباتی که از آن ساخته میشود همخوانی داشته باشد و حشو نباشد و تعداد کلمات «گوش» در آن کمتر باشد و کلمه کلی بتوان برای آن در نظر گرفت.
انتهای پیام
