به گزارش همشهری آنلاین، بهمن کامیار تهیهکننده فیلم «پروانه» است که اولین تجربه تهیه کنندگی اش است و همینطور اولین تجربه فیلمسازی کارگردانش، محمد برزویی پور. او در باره جشنوارهای که روزهای پایانیاش را سپری میکنیم معتقد است چندین نقطه روشن داشته، در کنار این ضعف که فیلمسازان شناخته شده و قدیمیدر آن نیستند.
تعداد کارگردانان جوان و فیلم اولیها امسال در جشنواره زیاد بوده است. فکر میکنید این را باید تغییر نسل فیلمسازان بدانیم؟
این اتفاق میتواند ضمن این که مثبت است، اما ا زیک جهت هم فیلمسازانی داریم که سرمایههای ما و بزرگان ما هستند. خیلی از آنها سالهای سال است که امکان و سرمایه تولید فیلم ندارند. از این زاویه هم باید به قضیه نگاه کرد. صرفا نباید حضور این تعداد فیلمساز جوان را ورود نسل جدیدی از کارگردانان قلمداد کرد که البته همینطور هم هست. سویه تاریک ماجرا را نباید فراموش کنیم که فیلمسازان پیشکسوت ما کجا هستند؟ کجا هستند آنهایی که ما جوانها را سینما را از روی دست آنها یاد گرفتیم و دوست داریم اگر در رقابتی حضور داریم در کنار آنها باشد؟ این رقابت زمانی برای ما لذتبخش است که در کنار اسمهای بزرگ قرار بگیریم و کنار آنها قد بلند کنیم. وقتی فهرست کارگردانان امسال را نگاه میکنید، به جز یکی دو نفر بقیه را نمیشناسید. حتی کسانی که فیلم دوم یا سومشان را ساختهاند. این خوب است که دولت به فیلمسازان جوان امکان حضور داده است، چون بیشتر این فیلمها هم تولیدات ارگانی هستند. این نشان میدهد دولت و ارگانها به فیلمسازان امکان کار میدهند. اما این امکانات باید در اختیار پیشکسوتان هم باشد.
به نظرتان کیفیت کار فیلمسازان جوان در برابر قدیمیترها چطور است؟
کیفیت فیلم تا یک جایی کاملا سلیقهای و نسبی است. اما از جایی به بعد کاملا تکنیکی و علمی است. من فیلمهای امسال را ندیدهام. اما آنچه از نظرات و یادداشتهای منتقدانی که مورد وثوق من هستند، میخوانم چندان رضایت بخش نیست. من نمیتوانم قضاوت شخصی کنم اما اگر مبنای قضاوتم نوشتههای دوستان منتقدی باشد که به انصاف و علم آنها ایمان دارم، ظاهرا جشنواره رضایتبخش نبوده است. من میدانم دبیر جشنواره تمام تلاشش را کرده که از ظرفیت موجود و تعداد فیلمهایی که به دبیرخانه آمده اند، بهترینها را بدون هر سفارشی انتخاب کند. اگر تعداد فیلمها هم بیشتر شد، دلیلش این بود که کارگردانهای بیشتری امکان حضور داشته باشند.
به نظرتان نقاط روشن جشنواره امسال چه بوده است؟
فکر میکنم اتفاق خوبی که در جشنواره امسال افتاد این بود که بخش نگاه نو در کنار سایر بخشها در بخش سودای سیمرغ قرار گرفته و در همه رشتهها داوری میشود. در صورتی که پیش از این همین تعداد فیلم اولی در بخش نگاه نو شرکت میکرد، ولی تنها در سه بخش داوری میشدند. این ظلمی بود به دست اندرکاران و عوامل دیگری که در حوزه ای خارج از فیلمنامه، کارگردانی و فیلم کار کرده بودند. این کار به نظرم سیاست درستی بود که فیلمهای اول هم در تمام رشتهها داوری میشوند. نکته روشن بعدی جشنواره حذف هیأت انتخاب بود. زمانی که هیأت انتخاب داشتیم، اساسا اعضای آن مسئولیت انتخابشان را نمیپذیرفتند. اما حالا انتخاب هم به عهده دبیر بود که پای انتخابش هم میایستد و مسئولیت پاسخگویی دارد. از طرف دیگر نکته مهمی اتفاق افتاده که حاصل تلاش منوچهر شاهسواری بوده و آن ایجاد دبیرخانه دائمی برای جشنواره فیلم است. اتفاق تأثیرگذاری است که شاید سالهای بعد متوجه نتیجه آن شویم.
