به گزارش بهداشت نیوز یک مطالعه جدید، درمان امیدوارکنندهای را برای افسردگی مقاوم به درمان آشکار کرده و نشان میدهد که تحریک عصب واگ ممکن است علائم را کاهش داده و کیفیت زندگی بیمارانی را که به درمانهای سنتی پاسخ ندادهاند، بهبود بخشد.
این مطالعه که بیماران را به مدت دو سال پیگیری کرد، نشان داد که ۶۹٪ از کسانی که تحت تحریک عصب واگ قرار گرفتند، بهبود قابل توجهی را تجربه کردند و بیش از ۸۰٪ این بهبود را تا پایان سال دوم حفظ یا ادامه دادند.
افسردگی مقاوم به درمان یکی از پیچیدهترین اشکال افسردگی است که افرادی را تحت تأثیر قرار میدهد که شرایط آنها به داروهای مرسوم یا سایر درمانها، حتی در صورت استفاده در دوزهای مناسب و برای مدت زمان مناسب، پاسخ نداده است. تخمین زده میشود که بین ۲.۸ تا ۷ میلیون نفر در ایالات متحده از این نوع افسردگی رنج میبرند.
دکتر چارلز کانوی، استاد روانپزشکی و مدیر مرکز اختلالات خلقی مقاوم به درمان در دانشگاه واشنگتن و نویسنده اصلی این مطالعه، گفت: "نیاز فوری به یافتن درمانهای مؤثر برای این بیماران وجود دارد، که اغلب هیچ گزینه درمانی دیگری ندارند. " او افزود که محققان با کمال تعجب متوجه شدند که از هر پنج بیمار، یک نفر پس از دو سال درمان، تقریباً به طور کامل علائم افسردگی خود را بهبود بخشیده است.
این درمان چگونه کار میکند؟
تحریک عصب واگ شامل کاشت یک دستگاه کوچک در زیر پوست زیر استخوان ترقوه، شبیه به ضربانساز قلب است که پالسهای الکتریکی خفیف و منظمی را از طریق سیمی که تا گردن امتداد مییابد، به عصب واگ میفرستد.
عصب واگ از ساقه مغز به قسمتهای مختلف بدن امتداد دارد و سیگنالها را بین مغز و اندامهای اصلی منتقل میکند. همچنین در تنظیم خلق و خو، استرس و پاسخهای عاطفی - عملکردهایی که در افراد مبتلا به افسردگی تحت تأثیر قرار میگیرند - نقش دارد.
سیگنالهای تولید شده توسط دستگاه به مناطقی از مغز مرتبط با خلق و خو و احساسات میرسند که ممکن است به بازگرداندن تعادل به مدارهای عصبی تحت تأثیر افسردگی کمک کند.
نتایج مطالعه
این مطالعه شامل ۴۹۳ بیمار بود که تحت تحریک عصب واگ قرار گرفتند و اکثر آنها در اواسط دهه پنجاه زندگی خود بودند. حدود سه چهارم از شرکتکنندگان از افسردگی شدید رنج میبردند که توانایی کار آنها را مختل میکرد و بسیاری قبلاً به دلیل بیماری در بیمارستان بستری شده بودند.
موارد شرکتکنندگان در میان شدیدترین موارد بود، به طوری که بیماران به طور متوسط ۱۷ سال از یک دوره افسردگی مداوم رنج میبردند و بیش از ۱۳ درمان مختلف از جمله دارو، رواندرمانی و حتی الکتروشوک درمانی (ECT) را امتحان کرده بودند.
محققان با استفاده از چندین معیار پزشکی، بهبود بیمار را برای ارزیابی علائم افسردگی و همچنین توانایی آنها در انجام فعالیتهای روزانه و کیفیت کلی زندگیشان اندازهگیری کردند.
محققان کاهش ۳۰ درصدی علائم افسردگی را بهبود قابل توجه و کاهش ۵۰ درصدی را قابل توجه دانستند.
پس از یک سال درمان، ۶۹٪ از بیماران بهبود قابل توجهی نشان دادند و بیش از ۸۰٪ این بهبود را در طول سال دوم حفظ کردند. بین ۳۰٪ تا ۳۸٪ از بیمارانی که در سال اول پاسخ ندادند نیز در طول سال دوم بهبود یافتند، که نشان میدهد ممکن است درمان برای برخی موارد برای رسیدن به اثر کامل خود، زمان بیشتری طول بکشد.
در پایان دوره پیگیری دو ساله، بیش از یک پنجم بیماران به بهبودی رسیده بودند و علائم آنها تا حدی بهبود یافته بود که میتوانستند زندگی روزمره خود را بهتر مدیریت کنند.
درمان متفاوت برای افسردگی مزمن
پیشتر موارد افسردگی معمولاً با داروهای ضد افسردگی و روان درمانی درمان میشوند. مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، مانند زولوفت و پروزاک، از جمله رایجترین داروهای مورد استفاده هستند، زیرا با افزایش سطح سروتونین در مغز عمل میکنند.
در حالی که برای بسیاری از بیماران موثر هستند، این داروها میتوانند عوارض جانبی مانند حالت تهوع، افزایش وزن، اختلال عملکرد جنسی و بیحسی عاطفی ایجاد کنند و برای درصد قابل توجهی از مبتلایان، تسکین کافی ایجاد نمیکنند.
کانوی توضیح داد که حتی بهبود جزئی در بیماران مبتلا به افسردگی مزمن و ناتوانکننده میتواند زندگی را تغییر دهد و خاطرنشان کرد که مزایای تحریک عصب واگ به نظر میرسد طولانی مدت باشد.
منبع: دیلی میل
