به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر،
در متن نوشته شده از سوی شهره سلطانی آمده است:
اگر داغ دل بود، ما دیدهایم
اینکه میگویم ما منظورم گسترهای است به اندازه جغرافیای وطن
زمینی که در تب و آه و خون میسوزد اکنون ...
و من چگونه اشک نریزم برای مردمم برای خاکی که یک وجبش مباد در زیرپوتینهای بیگانه بیفتد
که برای ماندن هر ذرهاش جانها و پیکرها روی زمین افتادهاست.
گواهش چیست؟
همین زخم هایی که نشمرده ایم!
این روزها این شعر قیصر امینپور دغدغه زبانم است.
از بیمارستان تهران تا هلالاحمر شیراز از میدان نقش جهان تا مدرسه میناب
چو گلدان خالی، لب پنجره
پُر از خاطرات ترک خورده ایم
اما با تمام این ضجه و دود بلند بلند زار میزنیم و برای وطن میخوانیم:
سراپا اگر زرد و پژمرده ایم
ولی دل به پاییز نسپرده ایم
1717
