به گزارش خبرگزاری صدا و سیما شکرخدا گودرزی، بازیگر و کارگردان تئاتر در آستانه یک ماهگی جنگ رمضان، در یادداشتی دیدگاه خود را درباره تجاوز نظامی به کشور بیان کرد و نوشت: همنوایانِ حقیرِ همپیمان با دشمنان را فراموش نمیکنم
در یادداشت شکرخدا گودرزی آمده است:
فراموش نمیکنیم!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از ساعت صفر
از جنون و خون
از زمانی که همه ساعتها نُه بود روی عقربهها
در یک قائمهی قیامت گون
به وقت فاجعه.
میگذرد!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از اراده بزرگ ایستادن
ایستادن در تند باد تاریخ
رویاروی همه اهریمنانِ کودک خوارِ کودککش
که با فریب
با پرچمهای دروغین
برای آزادی و نان
با دستهایی انباشته از پیشکش
پیشکشهایی از جنس باروت و بمب آمدند
میگذرد!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از میدان تا خط مقدم عشقبازان.
تا خاکریزها و سنگرهای انتظار
از دریا تا آسمان
از دنا تا دهلران
از میناب تا خُنداب
تا همهی آبهای سنگین و
فولادهای خونین اراده میگذرد!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از عمق نیلی خلیج همیشه فارس
تا گلوگاه زیستن و غرور
(تنگه ترامپ خفه کن، هرمز)
از خارک خونین
تا خزر زخمی میگذرد!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از شکوه حماسه
از رسم عاشقی
از آیین ایثار
از پاکبازی و پیمان
با وطن
برای وطن
به نام ایران میگذرد!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از سوگند من با پدر
_با آن ایستاده با مشت
در گرد باد حادثه_
و مادر
_آن ایستاده بر سجاده عشق_
میگذرد!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از کیفهای بی کودک
کفشهای بیپا
عروسکهای بیسر
تختههای بیمعلم
مدادرنگیهای رنگین کمانی خونین
میگذرد!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماه از ایستادن ساعتها
بر مدار شهادت
بر قامت قیامت گونه زمین
در قائمه عقربههای ایستاده روی نُه
میگذرد
و ما
که ثانیههای انتقام را
با تارهای وجودمان گره میزنیم
و رجز خوانان
مرور میکنم با خویش
دور کند ثانیه
دور تند پروازها
به وقت پر کشیدن پروانهها
در شریانهای پر اندوهم
چقدر زود
میگذرند!
نهم فرودین، درست یکماه
یکماه از نینوای درون من
آمیخته با رویاها و حسرتها
که پژواک میگیرند
موج بر میدارند، بلند
و تکرارکنان میگذرند
با ملودی بارانی چشمهایم، خیس
نازش نوای اندوهم، غمگین
برای پاکباختههایِ همه زندگی
برای معصومیتهای کودکانِ همه تازگی
برای سیاوشانِ همه بیگناه این سرزمین
برای این روزهای همه دشواری
که دود میشوند در انفجار
در تبهکاری سالاران جنگ
و میگذرند!
نهم فروردین، درست یکماه
یکماهی که نباید از یاد ببرم
یا فراموش کنم
بار سنگینی که بر دل گذاشتهاند
آتش بیاران معرکه
همنوایانِ حقیرِ همپیمان با دشمنان
آن پشتکرده به مردمان
_صبوران داغ بر دل_
نهم فروردین، درست یکماه
از انجماد تمام عقربهها روی ساعت نُه
میگذرد
فراموش نکنیم قساوت دشمنان
رعدآسا برای تصاحب شرف
کریه منظر و سیاهدل آمدند...
فراموش نکنیم
آتش بیاران بی عاطفه، بیمهر
چگونه بر نطع خوِنِین گلگون کفنان ِاین دیارِ
پایکوبان رقصکنان گذشتند
و بر من
بر ما
نمیگذرد!»
