تحقیقات جدید نشان میدهد همزمان با صعود نگرانکننده آمار ابتلا به سرطان در میان افراد زیر ۵۰ سال، پدیده «پیری شتابیافته» (Accelerated ageing) ممکن است در این روند نقش کلیدی داشته باشد. یافتههای پژوهشگران حاکی از آن است که نسلهای جدیدتر نسبت به نسلهای قبل از خود، با سرعت بیشتری در سطح سلولی و مولکولی فرسوده میشوند؛ پدیدهای که از آن با عنوان افزایش سن بیولوژیکی یاد میشود.
براساس این مطالعه که نتایج آن در مجله Nature Medicine منتشر شده است، افرادی که بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴ میلادی متولد شدهاند، نسبت به متولدان سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴، سن بیولوژیکی بالاتری دارند. این روند در نسلهای بعد نیز تکرار شده است؛ بهطوریکه پیری بیولوژیکی در متولدان سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ میلادی، به مراتب بیشتر از متولدان سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ ارزیابی میشود.
هرچند این مطالعه ثابت نمیکند که افزایش سرعت پیری بیولوژیکیِ مستقیماً باعث سرطان میشود، اما یک همبستگی قوی میان آنها را نشان میدهد. این رویکرد جدید به دانشمندان کمک میکند تا بهجای بررسی انفرادی سلولهای سرطانی، وضعیت سلامت بدن را به عنوان یک کل واحد ارزیابی کنند.
«یین کائو»، دانشیار جراحی و پزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس و از نویسندگان این مطالعه، میگوید یافتههای آنها نشان میدهد برخی از بزرگسالان جوان این تغییرات بیولوژیکی را زودتر از حد انتظار تجربه میکنند و این امر میتواند با افزایش نرخ سرطان در نسلهای جوان مرتبط باشد. هرچند سرطان بهطور سنتی بیماری دوران پیری شناخته میشود، اما ابتلا به سرطانهای زودرس در سه دهه گذشته رو به افزایش بوده است. طبق گزارش نشریه پزشکی BMJ، تعداد افراد زیر ۵۰ سال که بهتازگی ابتلای آنها به سرطان تشخیص داده شده، از سال ۱۹۹۰ تاکنون در سطح جهان ۷۹ درصد رشد داشته است.
همچنین آمار سرطان در دوران کودکی نیز افزایش یافته است؛ بهطوریکه براساس دادههای سیستم اطلاعات سرطان اروپا (ECIS)، در سال ۲۰۲۲ حدود ۱۳ هزار و ۸۰۰ کودک و نوجوان در ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا مبتلا به سرطان تشخیص داده شدهاند. دلایل این پدیده همچنان کارشناسان را سردرگم کرده است. بااینحال، در مطالعات قبلی از غذاهای فوقفرآوریشده، الکل، چاقی، دخانیات و قرارگیری در معرض میکروپلاستیکها بهعنوان علل و خطرات احتمالی یاد شده است.
در نهایت، برای درک بهتر اینکه چه چیزی عامل محرک این پیری بیولوژیکی در افراد جوان است و چگونه به توسعه سرطان و سایر بیماریهای مزمن ارتباط پیدا میکند، به تحقیقات بیشتری نیاز است. «جیوتی نان گالیا»، مدیر گروه مؤسسه Wellcome Sanger بریتانیا، معتقد است که باید مشخص شود آیا این اندازهگیریها فرآیندهایی را نشان میدهند که مستقیماً باعث ایجاد سرطان میشوند یا اینکه تغییرات بیولوژیکی و سرطان، تحت تأثیر عوامل زمینهای مشترک دیگری قرار دارند.
